Чаро ба тарки ҷафои длбро наме гӯйӣ

چرا به ترک جفا دلبرا نمی‌گویی

Чаро рухи дилам аз хӯни дида май шӯе

چرا رخ دلم از خون دیده می‌شویی

Ба ҷон расед дили ман зи ҷаврат эй дилбар

به جان رسید دل من ز جورت ای دلبر

Ту то ба кӣ кунӣ ин саркашӣу бдхўиӣ

تو تا به کی کنی این سرکشی و بدخویی

Марои зи дарди ғамати ҷӯй хӯн равад аз чашм

مرا ز درد غمت جوی خون روَد از چشم

Бигӯ ки аз ман хастаи ҷигар чаҳ май ҷӯӣ

بگو که از من خسته‌جگر چه می‌جویی

Биё ба чашма чашмам нишин ки ҳар соъат

بیا به چشمه چشمم نشین که هر ساعت

Ту дар сароби ду чашмам чу сарв май пўиӣ

تو در سراب دو چشمم چو سرو می‌پویی

Дило ту то ба кӣ охири зи тоби чавгонаш

دلا تو تا به کی آخر ز تاب چوگانش

Ба сари давон шуда ва беқарор чун гӯйӣ

به سر دوان شده و بی‌قرار چون گویی

Рақиб гуфт бирав тарки ишқ дӯст бикун

رقیب گفت برو ترک عشق دوست بکن

Рақиби биҳдаҳи гӯро бигӯ чаҳ май гӯйӣ

رقیب بیهده‌گو را بگو چه می‌گویی

Маро сиррӣаст фидои раҳ вафо кардам

مرا سریست فدای ره وفا کردم

Нигор ман ту чаро ин чунин ҷФоҷўиӣ

نگار من تو چرا اینچنین جفاجویی