Аз чаҳ май дории нгоринои бад-ӣни зории маро

از چه می‌داری نگارینا بدین زاری مرا

Кам ба ҳар умрии бахотир дар наме ореи маро

که‌م به هر عمری به خاطر در نمی‌آری مرا

Ман чу хоки роҳи гаштам дар раҳи ишқат ба ҷон

من چو خاک راه گشتم در ره عشقت به جان

То магар аз рӯй лутф аз хок бурдорӣ маро

تا مگر از روی لطف از خاک بَرداری مرا

зи оташи ишқати манам хокии равои дорӣ ки ту

زآتش عشقت منم خاکی روا داری که تو

Бигузарӣ аз мо чу бод ва зор бигзорӣ маро

بگذری از ما چو باد و زار بگذاری مرا

Бори ишқати оташӣ май афканд дар мо чаро

بار عشقت آتشی می‌افکند در ما چرا

Майгузорӣ ҳамчуи хоки раҳи бад-ӣни хории маро

می‌گذاری همچو خاک ره بدین خواری مرا

Ошнои бегонаи гаштам дар вафодории ту

آشنا بیگانه گشتم در وفاداری تو

Аз чаҳ рӯи охири зи худ бегона май дории маро

از چه رو آخر ز خود بیگانه می‌داری مرا

Ҳосили андари ишқи рӯят эй санами доне ки нест

حاصل اندر عشق رویت ای صنم دانی که نیست

Шодии олами туро шуд ранҷу ғмхўории маро

شادی عالم تو را شد رنج و غمخواری مرا

Буд пиндорам ки аз ғамгар маро корӣ фитад

بود پندارم که از غم گر مرا کاری فتد

Оннигор бевафо рӯзӣ кунад ёрии маро

آن نگار بی وفا روزی کند یاری مرا

Кӣ гумонам буд охири кони табиб дар ман

کی گمانم بود آخر کان طبیب درد من

Тандурустӣ хоҳад ӯ худроу бемории маро

تندرستی خواهد او خود را و بیماری مرا

Бо ҳамаи ҷавру ҷафо каз ту кашидам дар ҷаҳон

با همه جور و جفا کز تو کشیدم در جهان

Ҳам магар раҳмӣ кунӣ зойеъи бнгзории маро

هم مگر رحمی کنی ضایع بنگذاری مرا