Бар мисоли нома бар худ чанд печонеи маро

بر مثال نامه بر خود چند پیچانی مرا

Чун қалам то кӣ ба фарқ сар бигардоне маро

چون قلم تا کی به فرق سر بگردانی مرا

Чанд бФрибӣ ба тақрир ва ба таҳрирам дигар

چند بفریبی به تقریر و به تحریرم دگر

Ин чунин нодони ним охири ту май донеи маро

اینچنین نادان نِیَم آخر تو می‌دانی مرا

Шоҳбози васли мо дар дасти ту қадре надошт

شاهبازِ وصل ما در دست تو قدری نداشت

Каз ҳаво дар домат оварадӣ ба осонии маро

کز هوا در دامت آوردی به آسانی مرا

зи оташи дили ҳамчуи хокам чанд бар бодами диҳӣ

زآتش دل همچو خاکم چند بر بادم دهی

Вази ду дида дар миён об бинишонӣ маро

وز دو دیده در میان آب بنشانی مرا

Ман ҳам аввал рӯз донистам ки дар савдои ту

من هم اوّل روز دانستم که در سودای تو

Ҳосилӣ дигар набошад ҷузи парешонеи маро

حاصلی دیگر نباشد جز پریشانی مرا

Хоки раҳи гаштам ки овезами магар дар доманат

خاک ره گشتم که آویزم مگر در دامنت

То ба кӣ ҷоно чу гирд аз домани афшонии маро

تا به کی جانا چو گَرد از دامن افشانی مرا

Дардам аз ҳад рафт биншин як дам эй ҷону ҷаҳон

دردم از حد رفت بنشین یک دم ای جان و جهان

Кандар ин дардами ту дармонии ту дармонии маро

کاندر این دردم تو درمانی تو درمانی مرا