Моро ба дарди ишқи ту дармон на дархураст

ما را به درد عشق تو درمان نه درخورست

Зон рӯ ки дарди ҳиҷри ту ҷоно ҷигар хураст

زان رو که درد هجر تو جانا جگر خورست

Дархур наёфт меҳри рахтро дили заъиф

درخور نیافت مهر رخت را دل ضعیف

Лекини марои висоли ту эй дӯст дархураст

لیکن مرا وصال تو ای دوست درخورست

Он ҳасану шаклу шева ки дар дилбар манаст

آن حسن و شکل و شیوه که در دلبر منست

Дар моҳ нест мумкин ва он ҳам на дархураст

در ماه نیست ممکن و آن هم نه درخورست

Аз сар бурун намеравад аз дидаам хаёл

از سر برون نمی‌رود از دیده‌ام خیال

Он шӯри ишқ рӯй ту моро ки дархураст

آن شور عشق روی تو ما را که درخورست

Кошона ӣ дилам ки зи ҳиҷрони хароб буд

کاشانهٔ دلم که ز هجران خراب بود

Шукраст кин замони з ҷамолаш мунаввараст

شکر است کاین زمان ز جمالش منورّست

Гуфтам нисори мақдами ту ҷон кунам фидо

گفتم نثار مقدم تو جان کنم فدا

Бозам ҳиҷоб шуд ки матоъӣ муҳақараст

بازم حجاب شد که متاعی محقّرست

Гар бахт бозгардад ва давлат шавад рафиқ

گر بخت بازگردد و دولت شود رفیق

Он сарв дар бар орм агар чанд бе бараст

آن سرو در بر آرم اگرچند بی برست

Ҳар чанд хуб рӯй басӣ ҳаст дар ҷаҳон

هرچند خوب روی بسی هست در جهان

Бар дӯсти малики ҳасан ва малоҳат муқарараст

بر دوست ملک حسن و ملاحت مقررست

Ишқи рахт ба дил биниҳодам ба ихтиёр

عشق رخت به دل بنهادم به اختیار

Гӯйии балои ишқи ту бар мо муқаддараст

گویی بلای عشق تو بر ما مقدّرست

Гарчи ба боғи хулди сеӣ сарв ҷон басӣаст

گرچه به باغ خلد سهی سرو جان بسیست

Сарви қади ту бар сари он боғ сарвараст

سرو قد تو بر سر آن باغ سرورست

Дили бараду рехти хӯни дили хаста ӣ ҷаҳон

دل برد و ریخت خون دل خستهٔ جهان

Чашми сёҳкори ту туркӣ диловараст

چشم سیاهکار تو ترکی دلاورست