Имшабии ҳоли вазъ мо дигараст

امشبی حال وضع ما دگرست

Дар миёни дасти ҷон мо камараст

در میان دست جان ما کمرست

Дида ӣ диданаш ба ҷони талабам

دیدهٔ دیدنش به جان طلبم

Ғарази мо зи дӯст як назараст

غرض ما ز دوست یک نظرست

Хусрави ишқ бо хаёлаш гуфт

خسرو عشق با خیالش گفت

Лаби ширин ӯ ба аз шукраст

لب شیرین او به از شکرست

Гаштаам ҳамчуи мӯӣ дар ҳиҷрон

گشته‌ام همچو موی در هجران

Ёрб ӯро зи ҳол ман хабараст

یارب او را ز حال من خبرست

Дар фироқаш бибин ки май боРом

در فراقش ببین که می‌بارم

Ин ҳамаи хӯни дида каз ҷигараст

این همه خون دیده کز جگرست

Бигузар аз ҷавр бо ман мискин

بگذر از جور با من مسکین

Кор олам бибин ки дар гузараст

کار عالم ببین که در گذرست

Ҳоли мо ҳамчуи зулфати ошуфта

حال ما همچو زلفت آشفته

Аз ғам рӯй ту баҳам дигараст

از غم روی تو به هم دگرست

Қалби ҷонами мудом бар оташ

قلب جانم مدام بر آتش

Ранг рӯем зи ҳиҷр ҳамчу зараст

رنگ رویم ز هجر همچو زرست

Дили мискини ман , бубинами боз

دل مسکین من، ببینم باز

Каз шаби васли ёр баҳра вараст

کز شب وصل یار بهره‌ورست

Аз ҳамаи донишӣ ки буд маро

از همه دانشی که بود مرا

Оя ӣ ишқи он санам зибраст

آیهٔ عشق آن صنم زبرست

эй дили хаста , гирди ишқи магарад

ای دل خسته، گرد عشق مگرد

Беш аз ин зонкаҳи кори прхтрст

بیش از این زآنکه کار پُر خطرست

Ба яқин бандаам туро ба ҷаҳон

به یقین بنده ام تو را به جهان

Охир аз бандагӣ чаро ба дуруст

آخر از بندگی چرا به دَرَست