Бустону моҳтобу лаби об бас хушаст

بُستان و ماهتاب و لب آب بس خوشست

Бар бонги булбулон , саҳарии хоб бас хушаст

بر بانگ بلبلان، سحری خواب بس خوشست

Хӯни дилам чу чашми длороми пари зи ҷӯш

خون دلم چو چشم دلارام پُر ز جوش

Аз лаъли дӯсти шарбати унноб бас хушаст

از لعل دوست شربت عنّاب بس خوشست

Дар тоб рафт зулфи ту аз оташи рахт

در تاب رفت زلف تو از آتش رُخَت

Вони зулфи длФриби ту партоб бас хушаст

وآن زلف دلفریب تو پُر تاب بس خوشست

Аз равшанӣ рӯй ту маҳтоб хӯн гирифт

از روشنی روی تو مهتاب خون گرفت

Дар зулмати ду зулфи ту маҳтоб бас хушаст

در ظلمت دو زلف تو مهتاب بس خوشست

Каҷ кардае камони ду абрӯ ба тоби ман

کج کرده‌ای کمان دو ابرو به تاب من

Пайвастаи абрувони ту дар тоб бас хушаст

پیوسته ابروان تو در تاب بس خوشست

Онро ки қибла рӯй чу хуршед ховараст

آن را که قبله روی چو خورشید خاورست

Тоқи ду абрӯонаш ба миҳроб бас хушаст

طاق دو ابروانش به محراب بس خوشست

Лаъл ту гуфт коми ҷаҳон май даҳуми шабӣ

لعل تو گفت کام جهان می‌دهم شبی

Гар гуяд ӯ сухани ҳам азин боб бас хушаст

گر گوید او سخن هم ازین باب بس خوشست