Ҷаҳонгар сар ба сари бустон ва боғаст
جهان گر سر به سر بستان و باغست
Маро бо рӯйиш аз олам фироқаст
مرا با رویش از عالم فراغست
Ба зулфаши машкро ташбеҳ кардам
به زلفش مشک را تشبیه کردم
Бигуфто он з савдоӣ димоғаст
بگفتا آن ز سودای دماغست
Ба ҳиҷрон сабр натавонам ки васлаш
به هجران صبر نتوانم که وصلش
Танамро ҷону чашмамро чароғаст
تنم را جان و چشمم را چراغست
зи васлами марҳамӣ на бар дил эй дӯст
ز وصلم مرهمی نه بر دل ای دوست
Кам аз ҳиҷрони ту бар сина доғаст
کهم از هجران تو بر سینه داغست
Маро дар дарди ҳиҷрон эй длором
مرا در درد هجران ای دلارام
Мусулмонон чаҳ ҷои боғ ва роғаст
مسلمانان چه جای باغ و راغست
Кунун дар гулистони васлам эй ҷон
کنون در گلستان وصلم ای جان
Ба ҷои булбул шӯрида зоғаст
به جای بلبل شوریده زاغست
зи дасти ҷаври чархи номусоид
ز دست جور چرخ نامساعد
Кунун тӯтӣ гирифтор калоғаст
کنون طوطی گرفتار کلاغست