Нгоринои туро бо мо агар сулҳаст ва гар ҷангаст

نگارینا تو را با ما اگر صلحست و گر جنگست

намедонам дили сахтат з пӯлодаст ё сангаст

نمی‌دانم دل سختت ز پولادست یا سنگست

Биё кандар ғами ҳиҷрон ба ҷон омад дили тангам

بیا کاندر غم هجران به جان آمد دل تنگم

Фазои олимӣ бе ту , ту доне бар дилам тангаст

فضای عالمی بی تو، تو دانی بر دلم تنگست

Дили ман лолау насрини гулу сарви чамани борӣ

دل من لاله و نسرین گل و سرو چمن باری

Нахоҳад дар сробстон агар буиаст вагар рангаст

نخواهد در سرابستان اگر بویست و گر رنگست

Маро аз оташи ишқати зи дидаи об май боРом

مرا از آتش عشقت ز دیده آب می‌بارم

Ба хок раҳ нишинам хуши валикини бод дар чангаст

به خاک ره نشینم خوش ولیکن باد در چنگست

Туро кӣ ёд мо ояд ки дар хлўтгаҳи васлат

تو را کی یاد ما آید که در خلوتگه وصلت

Навой булбул хуш хону авду нола ӣ чангаст

نوای بلبل خوش خوان و عود و نالهٔ چنگست

Дило нашнав фиреби он ду чашми масти ҷодӯяш

دلا نشنو فریب آن دو چشم مست جادویش

Ки сартосарнигор ман ҳамаи афсун ва найрангаст

که سرتاسر نگار من همه افسون و نیرنگست

Миёни хусраву ширини ҳамаи сулҳ ва сафо бошад

میان خسرو و شیرین همه صلح و صفا باشد

Агар Фарҳоди кӯҳи афкан кунун бо хусраваш ҷангаст

اگر فرهاد کوه افکن کنون با خسروَش جنگست