Гуфтам ба чамани қомати он сарв равонаст

گفتم به چمن قامت آن سرو روانست

Гуфто ки рӯонаш натавон гуфт ки ҷонаст

گفتا که روانش نتوان گفت که جانست

Зинҳор мапиндор ки дар шиддати ҳиҷрон

زنهار مپندار که در شدّت هجران

Як лаҳзаи маро бе рухи ту сабр ва тавонист

یک لحظه مرا بی رخ تو صبر و توانست

Хоки ман дилдода ба боди ғам ӯ шуд

خاک من دلداده به باد غم او شد

Коташ ба дили мо зи лаб дӯст ниҳонаст

کاتش به دل ما ز لب دوست نهانست

Сартосари олам ҳама инаст чу дидам

سرتاسر عالم همه اینست چو دیدم

Вони шӯхи ҷафо ҷӯй ҳамонаст ҳамонаст

وآن شوخ جفا جوی همانست همانست

Тири ғам ҳиҷраш бигузашт аз сипари ҷон

تیر غم هجرش بگذشت از سپر جان

Дар аҳди басии суст вале сахт камонаст

در عهد بسی سُست ولی سخت کمانست

Гаштем гадои сари кӯяш ба ҳақиқат

گشتیم گدای سر کویش به حقیقت

Зон рӯй ки ӯ Подшаҳ ҳар ду ҷаҳонаст

زان روی که او پادشه هر دو جهانست

Мо ҷон ба ғам ишқ супурдем валикин

ما جان به غم عشق سپردیم ولیکن

Ҷоно чаҳ тавон кард дилат бо дгронст

جانا چه توان کرد دلت با دگرانست