Дилам чун чашми сармасташ кунун дар айни хморист
دلم چون چشم سرمستش کنون در عین خمّاریست
Нишаста дар ғами рӯйиши ҷаҳон дар кӯии ғмхўорист
نشسته در غم رویش جهان در کوی غمخواریست
Ба васлами ваъда Эй додӣ ки аз сабрат надорам ком
به وصلم وعدهای دادی که از صبرت ندارم کام
Агар сабрӣ кунам ҷонои зи ту аз рӯй ночорӣаст
اگر صبری کنم جانا ز تو از روی ناچاریست
зи ҷонат бандаам ҷонои гронҷонӣ наме арзам
ز جانت بندهام جانا گرانجانی نمیارزم
Дар он ҳазрат чу медонам ки навъе аз сбкборист
در آن حضرت چو میدانم که نوعی از سبکباریست
Ба хобати ҳам наме байнам ки ёбад хотирами таскин
به خوابت هم نمیبینم که یابد خاطرم تسکین
Ки ҳар шаб то саҳари чашмами зи ғам дар айн беморӣаст
که هر شب تا سحر چشمم ز غم در عین بیماریست
Дилам дуздед чашми ту ба зуннори ду зулфати баст
دلم دزدید چشم تو به زنّار دو زلفت بست
Парешон мекунад моро чу дар банд сияҳ корӣаст
پریشان میکند ما را چو در بند سیه کاریست
Ба васлат кӣ расми ҷонои валикини ин қадар донам
به وصلت کی رسم جانا ولیکن این قدر دانم
Ки дар ҳиҷронати хӯни дили зи дида бар рухам ҷорӣаст
که در هجرانت خون دل ز دیده بر رخم جاریست