эй боди субҳдам чаҳ хабар азнигор мо

ای باد صبحدم چه خبر از نگار ما

Чунаст ҳоли он санами глъзори мо

چونست حال آن صنم گلعذار ما

Бошад анояташ ба сӯии хастагони ҳиҷр

باشد عنایتش به سوی خستگان هجر

ё дорад ӯ фароғатӣ аз рӯзгори мо

یا دارد او فراغتی از روزگار ما

Брбўди дили зи дастаму дрпоӣ ғам фиканд

بربود دل ز دستم و در پای غم فکند

Раҳмӣ накард бар дили мискини зори мо

رحمی نکرد بر دل مسکین زار ما

Аз ман бигӯ ба ёри ситамгар ки беш аз ин

از من بگو به یار ستمگر که بیش از این

Дар об ва оташем , мадаи интизори мо

در آب و آتشیم، مده انتظار ما

Кошона ӣ дилами зи ҷамоли ту равшан аст

کاشانهٔ دلم ز جمال تو روشن است

Шамъи миёни ҷамъи туе дар диёри мо

شمع میان جمع تویی در دیار ما

Моием сари ниҳода ба пои ғамати мудом

ماییم سر نهاده به پای غمت مدام

Шодон нишаста сарви қадат дар канори мо

شادان نشسته سروِ قدت در کنار ما

Хуш буд бо висоли туами рӯзгори дил

خوش بود با وصال تواَم روزگار دل

Брбўди рӯзгори туро аз канори мо

بربود روزگار تو را از کنار ما

Махмури бода ӣ лаби лаълам чаҳ кам шавад

مخمور بادهٔ لب لعلم چه کم شود

Гар башиканӣ зи наргиси мастати хумори мо

گر بشکنی ز نرگس مستت خمار ما

Ман хоки роҳи ишқи ту гаштами зи ҷону дил

من خاک راه عشق تو گشتم ز جان و دل

Бар хотири ту гар нанишинад ғубори мо

بر خاطر تو گر ننشیند غبار ما

Мо шергири бода ба ёди лабаши шудем

ما شیرگیر باده به یاد لبش شدیم

Бо чашми оҳӯонаи бгшт ӯ шикори мо

با چشم آهوانه بگشت او شکار ما

Қалбем ростӣ ба ғами ишқ дар ҷаҳон

قلبیم راستی به غم عشق در جهان

Машкан з рӯй лутфи худоро айёри мо

مشکن ز روی لطف خدا را عیار ما