Бишикаст чашми масти ту ҷонои хумори мо

بشکست چشم مست تو جانا خمار ما

Брбўди зулфи шасти ту аз дили қарори мо

بربود زلف شَست تو از دل قرار ما

Аз оҳ бедилон ки бароранд субҳдам

از آه بی دلان که برآرند صبحدم

Ошуфтаи гашти зулфи ту чун рӯзгори мо

آشفته گشت زلف تو چون روزگار ما

Доими хаёли қади ту дар дида ӣ манаст

دایم خیال قدّ تو در دیدهٔ منست

Зеро ки ҷои сарв буд дар канори мо

زیرا که جای سرو بود در کنار ما

Аз по даромадам зи ғам рӯй он санам

از پا درآمدم ز غم روی آن صنم

Нагирифт дасти дили шбкии оннигор мо

نگرفت دست دل شَبَکی آن نگار ما

Дидам басии ҷаҳону бгштм ба ишқ ӯ

دیدم بسی جهان و بگشتم به عشق او

Кас нест дар ҷаҳони вафои ҳамчуи ёри мо

کس نیست در جهان وفا همچو یار ما

Гуфтам шикори зулфи ту гаштами сетгаро

گفتم شکار زلف تو گشتم ستمگرا

Гуфто ки ҳаст халқи ҷаҳонии шикори мо

گفتا که هست خلق جهانی شکار ما

Гуфтам вафоу меҳри надорӣ чаро бигӯ

گفتم وفا و مهر نداری چرا بگو

Масти фароғатии ту зи аҳволи зори мо

مست فراغتی تو ز احوال زار ما

Корами хароб аз ғаму боРом ба дили зи ишқ

کارم خراب از غم و بارم به دل ز عشق

Рӯзӣ назар фикан ту дар ин кору бори мо

روزی نظر فکن تو در این کار و بار ما