Мо сар ниҳодаем ба поиш бигӯ сабо

ما سر نهاده‌ایم به پایش بگو صبا

Бо сарви ноз то ки чаро сар кашад зи мо

با سرو ناز تا که چرا سر کشد ز ما

Гар арза май диҳеми ниёзӣ буриш равост

گر عرضه می‌دهیم نیازی برش رواست

Кови подшоҳ кишвар ҳасанаст ва мо гадо

کاو پادشاه کشور حسنست و ما گدا

Дар мавсимӣ ки соя ӣ сарвасту вақти гул

در موسمی که سایهٔ سروست و وقت گل

Аз мо ҷудост сарви гули андоми мо чаро

از ما جداست سرو گل اندام ما چرا

Давр аз канори мости сеӣ сарви ёр ва ҳаст

دور از کنار ماست سهی سرو یار و هست

Зини ғусса дар миёни дилу дидаи моҷаро

زین غصّه در میان دل و دیده ماجرا

Магзар зи мо ва бар сари мо соя Эй фикан

مگذر ز ما و بر سر ما سایه‌ای فکن

КоФкндаҳаст бори фироқати марои зи по

کافکنده است بار فراقت مرا ز پا

Миҳроби абрувони ту то қибла ӣ диласт

محراب ابروان تو تا قبلهٔ دلست

Ҷон дар ниёзу дасти дили мост дар дуо

جان در نیاز و دست دل ماست در دعا

Бинмоӣ офтоби ҷамолат ки ме шавад

بنمای آفتاب جمالت که می‌شود

Ҷом ҷаҳон намой з рӯй ту бо сафо

جام جهان نمای ز روی تو با صفا