Чаҳ бошад ар ту з лутфам кунӣ замонии шод

چه باشد ار تو ز لطفم کنی زمانی شاد

Ҷаҳон кунӣ дигар аз васли хештани обод

جهان کنی دگر از وصل خویشتن آباد

Гузашт дод ман аз ҳади буруни зи дасти ғамат

گذشت داد من از حد برون ز دست غمت

Бидиҳ муроди дилам беш аз ин макун бедод

بده مراد دلم بیش از این مکن بیداد

Агар ба кулбаи аҳзони мо диҳии ташриф

اگر به کلبه احزان ما دهی تشریف

Ҳазор ҷони азизами фидои ҷони ту бод

هزار جان عزیزم فدای جان تو باد

Маро сиррӣаст бар он остон ва май доне

مرا سریست بر آن آستان و می دانی

Фидои роҳ ту кардем ва ҳарчӣ бодобод

فدای راه تو کردیم و هرچه باداباد

Манам ки банда ӣ он қомат чу сарви тавъам

منم که بندهٔ آن قامت چو سرو تواُم

Ба бӯстони вафои ту ҳамчуи сарви озод

به بوستان وفای تو همچو سرو آزاد

Ҷафо кунанд ҳабибон вале ба пеши дилам

جفا کنند حبیبان ولی به پیش دلم

Ҳазор бор бааст он зи аҳд бе бунёд

هزار بار بهست آن ز عهد بی بنیاد

Ҷафо макун ба ман эй ҷони буруни зи ҳад варна

جفا مکن به من ای جان برون ز حد ورنه

Ҳазор нолаи занам дар ҷаҳон ва сад фарёд

هزار ناله زنم در جهان و صد فریاد