Агар дамии зи ту бӯе ба ман расонади бод

اگر دمی ز تو بویی به من رساند باد

Ҳазор ҷону ҷаҳонами фидои он дами бод

هزار جان و جهانم فدای آن دم باد

Туе ки ёди ман хаста солҳо накунӣ

تویی که یاد من خسته سال‌ها نکنی

Манам ки бо ғам рӯят нишастаам дилшод

منم که با غم رویت نشسته‌ام دلشاد

Чаҳ шуд чаро чаҳ сабаби ҳоли ман наме пурсӣ

چه شد چرا چه سبب حال من نمی پرسی؟

Ки ҳар дамам ба фалак мерасад зи ғами фарёд

که هر دمم به فلک می‌رسد ز غم فریاد

Ман аз маломати душман ба ишқи нгризм

من از ملامت دشمن به عشق نگریزم

Биё ки дил ба ту додем ва ҳарчӣ бодобод

بیا که دل به تو دادیم و هرچه باداباد

Маро сиррӣаст зи аҳдат ба бод хоҳад шуд

مرا سریست ز عهدت به باد خواهد شد

Ки дар тариқат ишқаст аҳд бар бунёд

که در طریقت عشقست عهد بر بنیاد

Чу бахт ёр набошад ситез натавон кард

چو بخت یار نباشد ستیز نتوان کرد

Дило зи кори ҷаҳони ҳамчу сарв бош озод

دلا ز کار جهان همچو سرو باش آزاد

Рақиб бе хиради охири насиҳатам кам кун

رقیب بی‌خرد آخر نصیحتم کم کن

Чаро ки бо ту чунин ҳодиса басӣ афтод

چرا که با تو چنین حادثه بسی افتاد