Оташӣ аз рух чаро афкандае дар ҷони мо

آتشی از رخ چرا افکنده‌ای در جان ما

Ҳамчуи зулфат эй санами бишкастае паймони мо

همچو زلفت ای صنم بشکسته‌ای پیمان ما

Сари фидои роҳ ишқат карда будам лоҷарам

سر فدای راه عشقت کرده بودم لاجرم

Дар ғами ҳиҷрони ту бар бод шуд сомони мо

در غم هجران تو بر باد شد سامان ما

эй табиб аз рӯй раҳмати чора ӣ дардам бисоз

ای طبیب از روی رحمت چارهٔ دردم بساز

Зонкаҳ аз ҳад рафт беруни чора ӣ дармони мо

زآنکه از حد رفت بیرون چارهٔ درمان ما

Ҳар киро ёрӣ буд чун ҷон дар оғӯшаш кашад

هر که را یاری بود چون جان در آغوشش کشد

Ҷузи ҷафо бар ман намеояд ҳам аз ҷонони мо

جز جفا بر من نمی‌آید هم از جانان ما

эй мусулмонони марои рӯзии дилӣ будӣ магар

ای مسلمانان مرا روزی دلی بودی مگر

Худ намедонам чаро берун шуд аз фармони мо

خود نمی‌دانم چرا بیرون شد از فرمان ما

Гуфтамаш иди рахт аз мо чаро дории баъӣд

گفتمش عید رخت از ما چرا داری بعید

Гуфт аз он кин лоша некӯ нест дар қурбони мо

گفت از آن کاین لاشه نیکو نیست در قربان ما