Дарун дида нишастӣу дили шиддати маъво

درون دیده نشستی و دل شُدَت ماوا

Назар чаро накунӣ длброи зи меҳр ба мо

نظر چرا نکنی دلبرا ز مهر به ما

Ту ҷонӣу тани ранҷури ман чунин маҳҷӯр

تو جانی و تن رنجور من چنین مهجور

з рӯй лутф нигоро машав зи тани ту ҷудо

ز روی لطف نگارا مشو ز تن تو جدا

Назар ба ҷониби дармондагон ҳиҷрон кун

نظر به جانب درماندگان هجران کن

Ки нест ғайри висоли туашон зи ҳеҷ даво

که نیست غیر وصال توشان ز هیچ دوا

Парии рхо ба чаҳ аз чашм мо шудӣ пинҳон

پری رخا به چه از چشم ما شدی پنهان

Ба рағми душманам эй дӯсти рӯбаҳ ман бинмо

به رغم دشمنم ای دوست رو به من بنما

Вафо агарчӣ набӯдаст дар ҷаҳони ҳаргиз

وفا اگرچه نبوده‌ست در جهان هرگز

Вале зи аҳли ҷаҳон ҳам бирафт меҳру вафо

ولی ز اهل جهان هم برفت مهر و وفا

Ба ҷузи вафо ки намудем бигӯ гуноҳам чист

بجز وفا که نمودم بگو گناهم چیست

Чаро дилам бишикастӣ сетгаро ба ҷафо

چرا دلم بشکستی ستمگرا به جفا

Агарчӣ тарки хатое хато кунад бисёр

اگرچه تُرک خطایی خطا کند بسیار

Худоиро ки бигардон Аннани зи роҳи хато

خدای را که بگردان عنان ز راه خطا

Манам фақиру ҳақир ва ту подшоҳи ҷаҳон

منم فقیر و حقیر و تو پادشاه جهان

зи дасти ман чаҳ барояд бигӯ ба ғайри дуо

ز دست من چه برآید بگو به غیر دعا

Маро чу бор набошад ба ҳазратат чаҳ кунам

مرا چو بار نباشد به حضرتت چه کنم

Паёми ман ки расонади магари насими сабо

پیام من که رساند مگر نسیم صبا