Қади ту сар кашад аз ҷумлаи сарви бустон ҳо
قد تو سر کشد از جمله سرو بستانها
Рухи ту таъна занад бар гули гулистон ҳо
رخ تو طعنه زند بر گل گلستانها
Кашид сари зи ман хастаи дил чу сарви равон
کشید سر ز من خستهدل چو سرو روان
Бабради дили з барам он санам ба дастон ҳо
ببرد دل ز برم آن صنم به دستانها
Сабӯҳ рӯй ту хуршеди олам орой аст
صبوح روی تو خورشید عالمآرای است
Рух чу моҳи ту шамъи ҳамаи шабистон ҳо
رخ چو ماه تو شمع همه شبستانها
Ба рӯй чун гули худ субҳдам наме шинавӣ
به روی چون گل خود صبحدم نمیشنوی
Хурӯши булбулу бонги ҳазор дастон ҳо
خروش بلبل و بانگ هزاردستانها
Вазиди боди баҳории ҷаҳон мунаввар шуд
وزید باد بهاری جهان منوّر شد
намекашад дилами ало ба сӯии бустон ҳо
نمیکشد دلم الّا به سوی بستانها
Баҳору лолау гул чун дамид дар бустон
بهار و لاله و گل چون دمید در بستان
Ҷамоли талъати зебои ту шикасти он ҳо
جمال طلعت زیبای تو شکست آنها
Маро ки себи занхдони ту алоҷ диласт
مرا که سیب زنخدان تو علاج دلست
Куҷо барам ба ҷаҳони ҷумлаи бори бустон ҳо
کجا برم به جهان جمله بار بستانها