Снмои санг дило сарви қдои маи руъё

صنما سنگ دلا سرو قدا مه رویا

Длброи ҳури вшои лолаи рхои гули бўё

دلبرا حوروَشا لاله رخا گل بویا

Шева аз чашми ту омухти магари наргиси маст

شیوه از چشم تو آموخت مگر نرگس مست

Равшанӣ аз ту рабӯдаст мау хур гуё

روشنی از تو ربوده‌ست مه و خور گویا

Машк дар нофа ӣ оҳӯии хутани пиндорам

مشک در نافهٔ آهوی ختن پندارم

Ба насими сари зулфи ту магар шуд бўё

به نسیم سر زلف تو مگر شد بویا

Ҳамчуи сарв ар бхромӣ бар мо нест аҷаб

همچو سرو ار بخرامی بر ما نیست عجب

Гар шудам дида ӣ ҷон дар ғами рӯяти дарё

گر شدم دیدهٔ جان در غم رویت دریا

Гавҳари поки ту то гашти зи чашмами пинҳон

گوهر پاک تو تا گشت ز چشمم پنهان

Шуда дар баҳри ғами ишқи ҷаҳонии ҷӯё

شده در بحر غم عشق جهانی جویا

Ту гулии тоза ба бустони малоҳати борӣ

تو گلی تازه به بستان ملاحت باری

Булбули табъи ҷаҳон бар гули рӯят гуё

بلبل طبع جهان بر گل رویت گویا

Бас харобаст марои кор ба ҳиҷрони рахт

بس خرابست مرا کار به هجران رخت

зи шаби васл тавон кард ҷаҳонро эҳё

ز شب وصل توان کرد جهان را احیا