Дилами зи ғуссаи ҳиҷрон ҳамеша хӯн бошад

دلم ز غصّه هجران همیشه خون باشد

Надонам оқибат ӯ зи ишқ чун бошад

ندانم عاقبت او ز عشق چون باشد

Ҳавои зулфи ту чандон дилам ба сар дорад

هوای زلف تو چندان دلم به سر دارد

Ки доим аз ғами ишқи ту сарнигӯн бошад

که دایم از غم عشق تو سرنگون باشد

Касе ки рӯй туро диду ишқ бо ту набохт

کسی که روی تو را دید و عشق با تو نباخت

Тавон набшат ба фатво ки аз ҷунун бошад

توان نبشت به فتوی که از جنون باشد

зи ҳиҷр рӯй ту бечораи мардуми дида

ز هجر روی تو بیچاره مردم دیده

зи сӯзи сина ӣ ман дар миён хӯн бошад

ز سوز سینهٔ من در میان خون باشد

Фитодаам ба сари кӯии ту ба зории зор

فتاده‌ام به سر کوی تو به زاری زار

Равои мадор ки ошиқи чунин забун бошад

روا مدار که عاشق چنین زبون باشد

Фироқро чаҳ таҳаммул кунад тани мискин

فراق را چه تحمّل کند تن مسکین

Агарчӣ худ ба мисли кӯҳ бесутун бошад

اگرچه خود به مثل کوه بیستون باشد

Куҷо ба дидаи ҷони роҳи ишқи ту пўим

کجا به دیده جان راه عشق تو پویم

Агарна буии ду зулфи ту раҳнамӯн бошад

اگر، نه بوی دو زلف تو رهنمون باشد

Ба сар рӯем чу паргори гирди хона ӣ шавқ

به سر رویم چو پرگار گرد خانهٔ شوق

Ҷаҳони зи доира ӣ ишқ чун бурун бошад

جهان ز دایرهٔ عشق چون برون باشد