эй дида гашта дар ғами ҳиҷри ту чун шароб

ای دیده گشته در غم هجر تو چون شراب

Вои дил бар оташи ғами ишқат шудаи кабоб

وای دل بر آتش غم عشقت شده کباب

эй сарви ростӣ ки қадӣ хуш кашида Эй

ای سرو راستی که قدی خوش کشیده‌ای

Дар бӯстони ишқи сар аз сӯии мо мтоб

در بوستان عشق سر از سوی ما متاب

Бар оташи рахти ҷигари мо кабоб шуд

بر آتش رخت جگر ما کباب شد

Вази хӯн дида рафт ба ҷоми дилами шароб

وز خون دیده رفت به جام دلم شراب

Бигушо ниқоб аз рухи хуршеди пайкарат

بگشا نقاب از رخ خورشید پیکرت

Зон рӯ ки нест одати хуршед дар ниқоб

زان رو که نیست عادت خورشید در نقاب

Меҳри рахт чу бар ман хаста ҷигар фитод

مهر رخت چو بر من خسته جگر فتاد

Саргаштаи ҳамчу зарра шудам пеши офтоб

سرگشته همچو ذرّه شدم پیش آفتاب

Башитоб сӯии хаста ӣ ҳиҷрон худ бибин

بشتاب سوی خستهٔ هجران خود ببین

Кин умри биўФо ба чаҳ сон мекунад шитоб

کاین عمر بیوفا به چه‌سان می‌کند شتاب

Умри азиз дар ғами айём сарф шуд

عمر عزیز در غم ایام صرف شد

Хуши аҳди кӯдакӣ ва хушо мавсими шабоб

خوش عهد کودکی و خوشا موسم شباب

Ҷоно ба дидаам ту нагӯйӣ ки аз чаҳ рӯй

جانا به دیده‌ام تو نگویی که از چه روی

Таркони чашми масти ту бастанди роҳи хоб

ترکان چشم مست تو بستند راه خواب

Бо ман хаёл ёр даромад ба гуфту гӯй

با من خیال یار درآمد به گفت و گوی

Гуфто бигӯ ҳикоят ва бишинав зи ман ҷавоб

گفتا بگو حکایت و بشنو ز من جواب

Ҷое ки ҳаст маскани хайли хаёли дӯст

جایی که هست مسکن خیل خیال دوست

Онҷои маҷол хоб набошад ба ҳеҷ боб

آنجا مجال خواب نباشد به هیچ باب

Хоҳеми дасти бӯс ту дарёфт чу Аннан

خواهیم دستبوس تو دریافت چو عنان

Бошад ки пои бӯс ту ёбем чун рикоб

باشد که پای‌بوس تو یابیم چون رکاب

Бар дай ба лаъли дилкашат эй дӯсти дили зи мо

بُردی به لعل دلکشت ای دوست دل ز ما

Кардӣ ба тири ғамза ӣ фаттони ҷаҳони хароб

کردی به تیر غمزهٔ فتّان جهان خراب