Ҳар киро дар ду ҷаҳони ҳамчуи ту ёрӣ бошад

هر که را در دو جهان همچو تو یاری باشد

ё ба дасти дил ӯ чун ту баҳорӣ бошад

یا به دست دل او چون تو بهاری باشد

Кӣ кунад баси зи тамошои гулистони рахт

کی کند بس ز تماشای گلستان رُخت

Хосса каз васли тўоши бӯс ва канорӣ бошад

خاصه کز وصل تواَش بوس و کناری باشد

Бар сари чашма ӣ чашмам биншин то гӯям

بر سر چشمهٔ چشمم بنشین تا گویم

Ҷои сарву чамании ҳам ба канорӣ бошад

جای سرو و چمنی هم به کناری باشد

Гузарӣ кун ба сӯии мо зи сари лутфи дамӣ

گذری کن به سوی ما ز سر لطف دمی

Зонкаҳи сурӯш ба сари хок гузорӣ бошад

زآنکه سَروَش به سر خاک گذاری باشد

Гар гузорӣ будам дар дил ту нест аҷаб

گر گذاری بُوَدَم در دل تو نیست عجب

Зонкаҳ аз хаси дили дарёаш чаҳ орӣ бошад

زآنکه از خس دل دریاش چه عاری باشد

Бода ӣ ишқи турои мастӣ аз он бештараст

بادهٔ عشق ترا مستی از آن بیشترست

Ки ба як ҷуръаи марои дафъ хуморӣ бошад

که به یک جرعه مرا دفع خماری باشد

Ба шаби зулфи туу рӯз рахт битавон дид

به شب زلف تو و روز رُخت بتوان دید

Гарчи дар ҷумлаи ҷаҳони лайл ва нҳорӣ бошад

گرچه در جمله جهان لیل و نهاری باشد