Дили ман дар талабкории васли ту ба ҷон омад

دل من در طلبکاری وصل تو به جان آمد

зи дасти ҷаврат эй дилбари ҷаҳонӣ дар фиғон омад

ز دست جورت ای دلبر جهانی در فغان آمد

з ҷаврат гуфтам эй дили тарк меҳраш кун макаши хорӣ

ز جورت گفتم ای دل ترک مهرش کن مکش خواری

Ҷавобам дод ва гуфт оре ба дилгар бар тавон омад

جوابم داد و گفت آری به دل گر بر توان آمد

Чу чашми масти хӯни хораш хато кард аз ҷафо бар ман

چو چشم مست خون خوارش خطا کرد از جفا بر من

Ишорат кард бар абрӯу дардам дар камон омад

اشارت کرد بر ابرو و دردم در کمان آمد

Ҳар он тирӣ ки багушӯд ӯ зи шасту ғамзау абрӯ

هر آن تیری که بگشود او ز شست و غمزه و ابرو

Чу дидам ногуҳ аз ҳар сӯ ба ҷон нотавон омад

چو دیدم ناگه از هر سو به جان ناتوان آمد

зи ёдат дар ҳама умрам нагаштам як замони холӣ

ز یادت در همه عمرم نگشتم یک زمان خالی

Замонӣ меҳрбонӣ кун ки аз ғами дил ба ҷон омад

زمانی مهربانی کن که از غم دل به جان آمد

Ҷаҳонро ҷузи ғам рӯят набошад дар ҷаҳони корӣ

جهان را جز غم رویت نباشد در جهان کاری

Ту гӯйӣ аз барои меҳри рӯят дар ҷаҳон омад

تو گویی از برای مهر رویت در جهان آمد