Онон ки меҳр рӯй чу моҳи ту дида анд
آنان که مهر روی چو ماه تو دیدهاند
Меҳрат ба ҷону дили з ҷаҳонӣ харида анд
مهرت به جان و دل ز جهانی خریدهاند
Фрҳодўори ошиқ ва зоранд хусравон
فرهادوار عاشق و زارند خسروان
То як ҳадис аз он лаб ширин шунида анд
تا یک حدیث از آن لب شیرین شنیدهاند
Нили муҳаббати ту чу доне ки аз азал
نیل محبّت تو چو دانی که از ازل
эй нури дида бар рухи ҷон ҳо кашида анд
ای نور دیده بر رخ جانها کشیدهاند
Аз мо ҷудо машав ки дили толибони дӯст
از ما جدا مشو که دل طالبان دوست
Ишқи рухи ту аз ҳамаи олам гузида анд
عشق رخ تو از همه عالم گزیدهاند
Аз роҳи мардумӣ ҳама оянд мардумон
از راه مردمی همه آیند مردمان
Кандар ҳавоӣ рӯй ту эй нур дида анд
کاندر هوای روی تو ای نور دیدهاند
Андари ҳавои каъбаи васли ту ошиқон
اندر هوای کعبهٔ وصل تو عاشقان
Ҷон додаанду роҳи биёбон гузида анд
جان دادهاند و راه بیابان گزیدهاند
Онон ки рӯ ба қибла умед доштанд
آنان که رو به قبلهٔ امّید داشتند
Ҳам оқибат ба каъбаи васлаш расида анд
هم عاقبت به کعبهٔ وصلش رسیدهاند
Бод сабо намӯд ки сарви чамани тамом
باد صبا نمود که سرو چمن تمام
Аз шарми қоматат ба қиёмаш хамида анд
از شرم قامتت به قیامش خمیدهاند
Онон ки оқилон ҷаҳонанд бе риё
آنان که عاقلان جهانند بیریا
Бар хоки остонат чу моҳӣ тапида анд
بر خاک آستانت چو ماهی تپیدهاند