Ин ҷавру ҷафои чарх то чанд

این جور و جفای چرخ تا چند

Дорад дили хосу ом дар банд

دارد دل خاص و عام در بند

Аз ҳодиса ӣ замонаи борӣ

از حادثهٔ زمانه باری

Бехи шаҷар умед барканд

بیخ شجر امید برکند

Аз боғи дили ҷаҳони ту гӯйӣ

از باغ دل جهان تو گویی

Ҳар барг ба гӯша Эй пароканд

هر برگ به گوشه‌ای پراکند

Сарви чамани муроди ҷонҳо

سرو چمن مراد جانها

Дасти ситамаши з по бияфканад

دست ستمش ز پا بیفکند

Фарёди зи дасти чархи фарёд

فریاد ز دست چرخ فریاد

Бедод ба ҷон мо бигӯ чанд

بیداد به جان ما بگو چند

Венаи дил чаҳ кунам ки аз азизон

وین دل چه کنم که از عزیزان

Бо дарду ғам ту нашунӯд панд

با درد و غم تو نشنود پند

Венаи гӯши замонааш ту гӯйӣ

وین گوش زمانه‌اش تو گویی

Каз пунба ӣ ғифлаташи бёкнд

کز پنبهٔ غفلتش بیاکند