Чун зулф савдое шудам бар рӯй Бағдодии писар

چون زلف سودایی شدم بر روی بغدادی پسر

Ошуфта ва саргаштаам дар кӯии Бағдодии писар

آشفته و سرگشته‌ام در کوی بغدادی پسر

Бар буии хату оризаши ҷонро кунам эсор агар

بر بوی خط و عارضش جان را کنم ایثار اگر

Оради насимии субҳдам аз сӯии Бағдодии писар

آرد نسیمی صبحدم از سوی بغدادی پسر

Рӯй ту чун барги самани қади ту чун сарви чаман

روی تو چون برگ سمن قد تو چون سرو چمن

Миҳроб ҳар ду чашми ман абрӯии Бағдодии писар

محراب هر دو چشم من ابروی بغدادی پسر

Бӯе ки оради субҳдам аз зулфи ёрами дам ба дам

بویی که آرد صبحدم از زلف یارم دم به دم

Сад ҷома ӣ ҷон бар дирам бар буии Бағдодии писар

صد جامهٔ جان بَردَرم بر بوی بغدادی پسر

Бдхўиӣ дорам чу хур каз вай шавад хираи басар

بدخویی دارم چو خور کز وی شود خیره بصر

Аз худ надорам ман хабар аз хуии Бағдодии писар

از خود ندارم من خبر از خوی بغدادی پسر

Бар рӯй чун моҳи чгл бар қомати раънои мҳл

بر روی چون ماه چگل بر قامت رعنا مهل

КошФтаҳ гардад ҳамчуи дили гесуии Бағдодии писар

کاشفته گردد همچو دل گیسوی بغدادی پسر

Дорам ҳамаи коми ҷаҳони доне чаҳ хоҳам ин замон

دارم همه کام جهان دانی چه خواهم این زمان

Дорад дилами баси орзӯ бар рӯй Бағдодии писар

دارد دلم بس آرزو بر روی بغدادی پسر