Манам чун гӯии саргардон ба гирди кӯии он дилбар

منم چون گوی سرگردان به گرد کوی آن دلبر

зи тоби зулфи чавгон вааш ки моро мезанад бар сар

ز تاب زلف چوگان‌وش که ما را می‌زند بر سر

Ба иди давлати васлаши дил ва ҷон мекунам қурбон

به عید دولت وصلش دل و جان می‌کنم قربان

Фидоӣ рӯй зебояш набояд кард азин камтар

فدای روی زیبایش نباید کرد ازین کمتر

Ба зулмоти шаб зулфаш шудам гмраҳ наме донам

به ظلمات شب زلفش شدم گمره نمی‌دانم

Ки нури рӯзи рухсораш куҷо гардад марои раҳбар

که نور روز رخسارش کجا گردد مرا رهبر

Ба анбар кардаам ташбеҳи зулф ӯ хиради гуфто

به عنبر کرده‌ام تشبیه زلف او خرد گفتا

Куҷои нисбати тавон кардани сари он зулф бо анбар

کجا نسبت توان کردن سر آن زلف با عنبر

Ба ҷои ман басӣ бошад туро дилбар вале донам

به جای من بسی باشد تو را دلبر ولی دانم

Ман мискин надорам дар ҷаҳони ҷузи ту каси дигар

من مسکین ندارم در جهان جز تو کس دیگر

Ба ҳоли зори ман бахшой ва бар чашмони хӯни боРом

به حال زار من بخشای و بر چشمان خون بارم

Ки хӯн май резад аз ҳиҷрони ту бар рӯй ҳамчун зар

که خون می ریزد از هجران تو بر روی همچون زر

Зар ва гавҳар намедорам дареғи андари фироқи ту

زر و گوهر نمی‌دارم دریغ اندر فراق تو

Ҷавониро фидо кардам маро аз дарди дили вохр

جوانی را فدا کردم مرا از درد دل واخر

Ба васлати шоди гардонами закоти ҳасану хӯбӣ ро

به وصلت شاد گردانم زکات حسن و خوبی را

Чаҳ бошадгар чу сарви нози оеи як шабӣ дар бар

چه باشد گر چو سرو ناز آیی یک شبی در بر

Ба ёди ҳалқа ӣ зулфу даҳони танги ширинат

به یاد حلقهٔ زلف و دهان تنگ شیرینت

Чу ҳалқа ҳар замон аз ғами сари худ май занам бар дар

چو حلقه هر زمان از غم سر خود می زنم بر در

Шабӣ бар мо гузашт ва ҳам назар бар ҳол зорам кард

شبی بر ما گذشت و هم نظر بر حال زارم کرد

Дуоӣ давлаташ гуфтам ки аз ҷону ҷаҳон бар хур

دعای دولتش گفتم که از جان و جهان بر خور