Чаро кардӣ маро аз дили фаромӯш

چرا کردی مرا از دل فراموش

Гирифтӣ дайгарии ҷузи ман дар оғӯш

گرفتی دیگری جز من در آغوش

Нави пиндорӣ ки мо инҳо ндонем

نو پنداری که ما اینها ندانیم

Ба роҳати мо ҳама чашмем ва ҳам гӯш

به راهت ما همه چشمیم و هم گوش

На шарт мардумӣ бошад на ёрӣ

نه شرط مردمی باشد نه یاری

Ки дар сахтӣ кунад ёрии фаромӯш

که در سختی کند یاری فراموش

Чаҳ пӯшоне ба рӯяти бурқаъ эй дӯст

چه پوشانی به رویت برقع ای دوست

Нишоед кард оташи зери сари пӯш

نشاید کرد آتش زیر سرپوش

Ба ҳиҷрон сӯхтам бинавозам аз васл

به هجران سوختم بنوازم از وصل

Ки гуҳ заҳр ояд аз занбӯру гуҳи нӯш

که گه زهر آید از زنبور و گه نوش

Ба ҷон омад ҷаҳон аз бурдборӣ

به جان آمد جهان از بردباری

Бигӯ то кӣ шавад дар ҳиҷри хомӯш

بگو تا کی شود در هجر خاموش

Бигуфто шарбати ҳиҷрон ки талхаст

بگفتا شربت هجران که تلخست

Чу дорӣ дар қадаҳи ҳолеи ту май нӯш

چو داری در قدح حالی تو می نوش