Ба хобаш дидаам зулфи туро дӯш

به خوابش دیده‌ام زلف تو را دوش

Шудам зон бӯи бад-ӣни сони масту мадҳуш

شدم زان بو بدین سان مست و مدهوش

Чаҳ бошам аз дар мангар даройӣ

چه باشد از در من گر درآیی

Ки бар роҳ ту дорам чашм ва ҳам гӯш

که بر راه تو دارم چشم و هم گوش

Ним аз ёди ту холии замонӣ

نیم از یاد تو خالی زمانی

Чаро кардӣ ба якборами фаромӯш

چرا کردی به یکبارم فراموش

Ман имшаб бо фироқат чун бисозам

من امشب با فراقت چون بسازم

Чу ёди орми замонӣ аз шаби дӯш

چو یاد آرم زمانی از شب دوش

Ҷаҳони зинҳор чун аҳли дилии ту

جهان زنهار چون اهل دلی تو

зи дасти ҷавр ҳар ноаҳли мхрўш

ز دست جور هر نااهل مخروش

Нигорам фориғаст аз мо нагӯйӣ

نگارم فارغست از ما نگویی

Ту чун диягӣ ба ғам то кӣ кунӣ ҷӯш

تو چون دیگی به غم تا کی کنی جوش

Мапуашон рухи зи чашмам эй парии зод

مپوشان رخ ز چشمم ای پری زاد

Нишоед кард оташи зери сарпӯш

نشاید کرد آتش زیر سرپوش