Ба ҷон расед дили ман зи гардиши афлок

به جان رسید دل من ز گردش افلاک

Шудаст ҷомаи сабрами зи дасти ҳиҷрони чок

شده‌ست جامه صبرم ز دست هجران چاک

зи нўшдорўии васлам ба ҷони расони врнӣ

ز نوشداروی وصلم به جان رسان ور نی

Чу ҷон расед ба лаби ҳосилам чаҳ аз тирёк

چو جان رسید به لب، حاصلم چه از تریاک

Агарчӣ тарки ман хастаи дил нигор бигуфт

اگرچه ترک من خسته دل نگار بگفت

Ба тарк дӯст нагӯям ба ҷон ӯ ҳошок

به ترک دوست نگویم به جان او حاشاک

Агар кунам гузарӣ бар дилаш аҷаб набӯд

اگر کنم گذری بر دلش عجب نبود

Чаро ки дар дили дарё гузар кунад хошок

چرا که در دل دریا گذر کند خاشاک

Зулоли васли тавъам дар даҳон ҷон бошад

زلال وصل تواَم در دهان جان باشد

Ҳазор сол чу хуфтам ҳануз дар дили хок

هزار سال چو خفتم هنوز در دل خاک

Агар ба ваъдаи васлат умед хоҳад буд

اگر به وعده وصلت امید خواهد بود

Марои зи таънаи бдгўӣ ва аз рақиб чаҳ бок

مرا ز طعنه بدگوی و از رقیب چه باک

Шикори теғи фироқати магари манам ба ҷаҳон

شکار تیغ فراقت مگر منم به جهان

Чу киштем ба ҷафо ҳам бабанд бар фитрок

چو کُشتی‌ام به جفا هم ببند بر فتراک