Агар зи дили кашами оҳӣ ба ғами ман ғамнок

اگر ز دل کشم آهی به غم من غمناک

Фитад зи оташи оҳами ғарив дар афлок

فتد ز آتش آهم غریو در افلاک

Агарчӣ ғамзаи шӯхи ту хӯни ҷонами рехт

اگرچه غمزه شوخ تو خون جانم ریخت

Ҳалол кардамат эй нури дида аз дили пок

حلال کردمت ای نور دیده از دل پاک

Гар оннигор ситамгари маро ба теғи ҷафо

گر آن نگار ستمگر مرا به تیغ جفا

Бикушту мушкилами ин ков набаст бар фитрок

بکشت و مشکلم این کاو نبست بر فتراک

Яқин ки дар ғами ҳиҷрон ту нахоҳам зист

یقین که در غم هجران تو نخواهم زیست

Ғами фироқ ту бошад маро на бими ҳалок

غم فراق تو باشد مرا نه بیم هلاک

Ҷаҳону ҷону тану рӯҳи мо ба ту зиндаи сет

جهان و جان و تن و روح ما به تو زنده‌ست

Агар фидои ризои ту сар кунем чаҳ бок

اگر فدای رضای تو سر کنیم چه باک

Гар остини висолати шабӣ ба даст ояд

گر آستین وصالت شبی به دست آید

Кунем ҷомаи ҷони рост то ба домани чок

کنیم جامه جان راست تا به دامن چاک

зи оби васли ту борӣ ҳаме задам бар дил

ز آب وصل تو باری همی زدم بر دل

Зотши шаби ҳиҷрами нишондае бар хок

زآتش شب هجرم نشانده‌ای بر خاک