Ба зулфи саркаши шӯрида чун шом

به زلف سرکش شوریده چون شام

Кашидаст ӯ ҷаҳониро дар он дом

کشیده‌ست او جهانی را در آن دام

Ба рӯй чун сабӯҳи бодаи навашон

به روی چون صبوح باده نوشان

Мусулмонон ки дидаи субҳ бо шом

مسلمانان که دیده صبح با شام

Надидаи нӯшӣ аз лаъли лбонт

ندیده نوشی از لعل لبانت

зи сабрам дар фироқат талх шуд ком

ز صبرم در فراقت تلخ شد کام

Мари ороми дили васл ту бошад

مر آرام دل وصل تو باشد

Ки дар ҳиҷрон намегирад дили ором

که در هجران نمی‌گیرد دل آرام

з рӯй лутф бинавозам худо ро

ز روی لطف بنوازم خدا را

Бидиҳ аз бодаи васлами яке ҷом

بده از بادهٔ وصلم یکی جام

Дилам дар оташи ҳиҷрони змонҳост

دلم در آتش هجران زمانهاست

Фитодаи длброи зи андешаи хом

فتاده دلبرا ز اندیشهٔ خام

Дили маҷрӯҳи ғамгинами бад-ӣни сон

دل مجروح غمگینم بدین سان

Равои дории надида дар ҷаҳони ком

روا داری ندیده در جهان کام

Чу ком аз лаъли ёрами брнёид

چو کام از لعل یارم برنیاید

Бибояд сабрам аз вай кард ноком

بباید صبرم از وی کرد ناکام