эй рахти ҳамчуи субҳу зулф чу шом

ای رخت همچو صبح و زلف چو شام

Нест бе рӯй ту марои ором

نیست بی روی تو مرا آرام

Сарви нозо гузар кун андари боғ

سرو نازا گذر کن اندر باغ

То кунам пеши қомати ту қиём

تا کنم پیش قامت تو قیام

Рост гуфтам ба сарви бастоне

راست گفتم به سرو بستانی

Лоф боло шудаст бар ту ҳаром

لاف بالا شده‌ست بر تو حرام

Бо вуҷӯди қадаши туро нарасад

با وجود قدش تو را نرسد

Саркашӣ эй баланд бе ҳндом

سرکشی ای بلند بی هندام

Сарв чу беш ҳаст чубини пой

سرو چوبیش هست چوبین پای

Ту бутии сарви қади сими андом

تو بتی سرو قد سیم اندام

Нисбат рӯй ту ба гул накунам

نسبت روی تو به گل نکنم

Зонкаҳ ҳастӣ ба рух чу моҳи тамом

زآنکه هستی به رخ چو ماه تمام

Вақти гул дар чаман агар мардӣ

وقت گل در چمن اگر مردی

Лаби ҷони брмгир аз лаби ҷом

لب جان برمگیر از لب جام

Ҷигарами ҳамчуи лолаи сӯхти зи ғам

جگرم همچو لاله سوخت ز غم

Нознино ба ёди бодаи хом

نازنینا به یاد باده خام

Бас ба ҳиҷрони ту бкўшидм

بس به هجران تو بکوشیدم

Тавсани васл ту нагаштам ром

توسن وصل تو نگشتم رام

Бас шунидем талх аз он даҳанаш

بس شنیدیم تلخ از آن دهنش

То аз он лаб магар расем ба ком

تا از آن لب مگر رسیم به کام

Ком дил барнаёмад аз лаби дӯст

کام دل برنیامد از لب دوست

Лекини андар ҷаҳон шудам бадном

لیکن اندر جهان شدم بدنام