Онкӣ ҳаргиз наравад як нафасӣ аз ёдам

آنکه هرگز نرود یک نفسی از یادم

Накунад як шабӣ аз васли Рахши дилшодам

نکند یک شبی از وصل رخش دلشادم

Хок роҳаш шудам аз оташи дил дар ғам ӯ

خاک راهش شدم از آتش دل در غم او

Баради оби рухам ва дод кунун бар бодам

برد آب رخم و داد کنون بر بادم

Мурғ зирак бидам андари ҳамаи дониши лекин

مرغ زیرک بدم اندر همه دانش لیکن

Аз қазои байн ки дар ин доми балои афтодам

از قضا بین که در این دام بلا افتادم

Нафасӣ бар ман ва бар ҳол дилам кун назарӣ

نفسی بر من و بر حال دلم کن نظری

Ки гузашт аз фалаки сифлаи басии фарёдам

که گذشت از فلک سفله بسی فریادم

Бе рахти гул чаҳ кунам дар ҳамаи бустони ҷаҳон

بی رخت گل چه کنم در همه بستان جهان

Беқаду қомати раъноат чу сарви озодам

بی قد و قامت رعنات چو سرو آزادم

Додам аз васли надодӣ ва наҳодӣ доғӣ

دادم از وصل ندادی و نهادی داغی

Бар дил эй дӯст бигӯ чанд кунӣ бедодам

بر دل ای دوست بگو چند کنی بیدادم