Нигор моҳ рӯй сарви қадам

نگار ماهروی سرو قدم

Чаро гаштии чунин фориғи зи дардам

چرا گشتی چنین فارغ ز دردم

Чу дили барадии зи дасти мо ба дастон

چو دل بردی ز دست ما به دستان

Чаро ғофил шудӣ аз оҳи сардам

چرا غافل شدی از آه سردم

Агар дарди дилами бовари надорӣ

اگر درد دلم باور نداری

Назар кун бар рух чун коҳи зардам

نظر کن بر رخ چون کاه زردم

Хабари дории зи ҳоли зорам эй ҷон

خبر داری ز حال زارم ای جان

Ки рафт аз дарди ҳиҷрони хоб ва хӯрдам

که رفت از درد هجران خواب و خَوردم

Набудам дар фироқат эй нигорин

نبودم در فراقت ای نگارین

Биҷузи ҷонӣ ки дар пой ту кардам

بجز جانی که در پای تو کردم