Он сарви нози руста ки андари канори мост

آن سرو ناز رسته که اندر کنار ماست

Сар бар фалак кашидау фориғи зи кори мост

سر بر فلک کشیده و فارغ ز کار ماست

Пои дилам чу сарви фурушад ба хоки меҳр

پای دلم چو سرو فروشُد به خاک مهر

Дастӣ ки дастгир набошаднигор мост

دستی که دستگیر نباشد نگار ماست

Дар мо назар фикан зи сари меҳр каз ғамат

در ما نظر فکن ز سر مهر کز غمت

Бингар ки хӯни дидау дил дар канори мост

بنگر که خون دیده و دل در کنار ماست

Дарҳам кашида абрӯии чочии камон чаро

درهم کشیده ابروی چاچی کمان چرا

Ошуфтаи ҷаъди зулфи ту чун рӯзгори мост

آشفته جعد زلف تو چون روزگار ماست

Онч аз ғамам насӯхт дил оҳанӣн туаст

آنچ از غمم نسوخت دل آهنین توست

Вонч аз фироқи сӯхти тани зори зори мост

وآنچ از فراق سوخت تن زار زار ماست

Омад насими анбари Сорои зи боди субҳ

آمد نسیم عنبر سارا ز باد صُبح

Гӯйӣ ки накҳати сари зулфин ёри мост

گویی که نکهت سر زلفین یار ماست

Бигузашт ва дар ҷаҳони назари лутф худ накард

بگذشت و در جهان نظر لطف خود نکرد

Ва ин ҳам нагуфт хаста мискин назор мост

و این هم نگفت خسته مسکین نزار ماست