Бар нури шамъи рӯяти парвона ӣ ҳақирам
بر نور شمع رویت پروانهٔ حقیرم
Бар оташи ҷамолат то кӣ чунин бимирам
بر آتش جمالت تا کی چنین بمیرم
То кӣ маро бисӯзӣ бар оташи фироқат
تا کی مرا بسوزی بر آتش فراقت
Аз давлати висолати як лаҳзаи дасти гирам
از دولت وصالت یک لحظه دست گیرم
Парвонае бар оташ ночор ме бисӯзам
پروانهای بر آتش ناچار می بسوزم
Чун аз ҷамоли рӯят эй дӯсти ногузирам
چون از جمال رویت ای دوست ناگزیرم
Дар вақти ҷони супурдангар бар лабам наҳй лаб
در وقت جان سپردن گر بر لبم نهی لب
эй об зиндагонӣ бошад ки ман намирам
ای آب زندگانی باشد که من نمیرم
Бар хоки ман чу рӯзӣ уфтад гузорат эй ҷон
بر خاک من چو روزی افتد گذارت ای جان
Даст аз лаҳад бар орм то доманат бигирам
دست از لحد بر آرم تا دامنت بگیرم
эй подшоҳи хубон бар ҳоли ман бибахшоӣ
ای پادشاه خوبان بر حال من ببخشای
Раҳмӣ бикун худоро каз васли ту фақирам
رحمی بکن خدا را کز وصل تو فقیرم
Дарӣаст дар ҷаҳонам бар дили зи рӯзи ҳиҷрон
دردیست در جهانم بر دل ز روز هجران
Ҷузи давлати висолати дармон наме пазирам
جز دولت وصالت درمان نمیپذیرم