Ба лутф эй дӯсти бории дасти гирам

به لطف ای دوست باری دست گیرم

Ки ҷуз лутфат набошад дастгирам

که جز لطفت نباشد دستگیرم

Набошад дар ду чашмати ҷузи хаёлам

نباشد در دو چشمت جز خیالم

Биҷуз фикрат набошад дар замирам

بجز فکرت نباشد در ضمیرم

з ҷон бошад гзирми гоҳ ва ногоҳ

ز جان باشد گزیرم گاه و ناگاه

Вале аз рӯй ҷонони ногузирам

ولی از روی جانان ناگزیرم

Сабои бӯеи зи зулф ёрам оварад

صبا بویی ز زلف یارم آورد

Ба буии дилпазираш то бимирам

به بوی دلپذیرش تا بمیرم

Чаҳ бошадгар шабӣ бар дасти умед

چه باشد گر شبی بر دست امّید

Сари зулфи самани сои ту гирам

سر زلف سمن‌سای تو گیرم

Камони абрувонро май диҳии хам

کمان ابروان را می‌دهی خم

Ки то бар ҷони занӣ аз ғамзаи тирам

که تا بر جان زنی از غمزه تیرم

Дар он кешам ки қурбон ту бошам

در آن کیشم که قربان تو باشم

Вагар теғами занӣ таркат нагирам

وگر تیغم زنی ترکت نگیرم

Ҷаҳонгираст чашмат эй длором

جهانگیرست چشمت ای دلارام

Закотии даҳ ки аз васлати фақирам

زکاتی ده که از وصلت فقیرم

Гуноҳ ояд зи мо афв аз худованд

گناه آید ز ما عفو از خداوند

Ба лутфи хеши борӣ дар пазирам

به لطف خویش باری درپذیرم