Муддатӣ то ба ғами ҳоли ҷаҳон май созам

مدّتی تا به غم حال جهان می‌سازم

Шарҳи ҳолеи зи сари шавқи ҳамеи пардозам

شرح حالی ز سر شوق همی پردازم

Чун кабӯтари бачаи ков дар ватанаш инс гирифт

چون کبوتر بچه کاو در وطنش انس گرفت

Ба сари кӯии таманнои ту дар парвозам

به سر کوی تمنّای تو در پروازم

Чанд ронии ман длсўхтаҳро аз бар хеш

چند رانی من دلسوخته را از بر خویش

Ба хилоф эй санами охир нафасӣ бинавозам

به خلاف ای صنم آخر نفسی بنوازم

Як замони сӯии ман хастаи маҳҷӯри хиром

یک زمان سوی من خسته مهجور خرام

То дилу ҷону ҷаҳон дар қидмат андозам

تا دل و جان و جهان در قدمت اندازم

Гарчи бозат ба ҳавас бо дгарӣ ҳаст ҳаво

گرچه بازت به هوس با دگری هست هوا

Дар ҳавои шаби дидори ту чун шаҳбозам

در هوای شب دیدار تو چون شهبازم

Сари ишқи рухи ту дар дили мо буд ниҳон

سرّ عشق رخ تو در دل ما بود نهان

Лек шуд фош чу не дар ҳамаи олами розам

لیک شد فاش چو نی در همه عالم رازم

Ба ҷаҳонгар назарӣ мекунӣ аз ғояти лутф

به جهان گر نظری می‌کنی از غایت لطف

Ду ҷаҳонро чаҳ маҳал ҳар се ҷаҳон дар бозам

دو جهان را چه محل هر سه جهان دربازم