Бо надимони хушу суҳбати ёрони латиф

با ندیمانِ خوش و صحبتِ یاران لطیف

Хуш буд домани саҳроу дафу чангу рубоб

خوش بود دامن صحرا و دف و چنگ و رباب

Ба висоли худам ар ёр дамӣ бинавозад

به وصال خودم ار یار دمی بنوازد

Кунам аз оташи синаи ҷигари хеши кабоб

کنم از آتش سینه جگر خویش کباب