Субҳӣ ба чамани сӯсани озоди бхост

صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست

Вази қомати худ саҳн чаман ме орост

وز قامت خود صحن چمن می‌آراست

Рухсор чу лола аш бидидам гуфтам

رخسار چو لاله‌اش بدیدم گفتم

Дар сӯхтаи хирман задани оташ на равост

در سوخته خرمن زدن آتش نه رواست