эй сарви чамани чидаи зи болои ту дард

ای سرو چمن چیده ز بالای تو درد

Нисбат ба қаду қомати ту сарв ки кард

نسبت به قد و قامت تو سرو که کرد

Домани ту мёлоӣ ба хӯни дили мо

دامن تو میالای به خون دل ما

То аз ман хокӣ нанишинад ба ту гирд

تا از من خاکی ننشیند به تو گرد