Вақтаст ки гули гӯй гиребон бигушоед

وقت است که گل گوی گریبان بگشاید

Бар саҳни чамани боди сабо ғолия сояд

بر صحن چمن باد صبا غالیه ساید

Чун нолаи ошиқи саҳар аз шавқи рухи дӯст

چون ناله عاشق سحر از شوق رخ دوست

Мурғи саҳарӣ бар гули сӯрии бсроид

مرغ سحری بر گل سوری بسراید

Чун Тифл буд ғарқа ба хунаши ҳамаи андом

چون طفل بود غرقه به خونش همه اندام

Ҳар бачаи гул каз раҳми хори бзоид

هر بچّه گل کز رحم خار بزاید

Перии сети чамани дидаи риёзат ки ба ҳар дам

پیری ست چمن دیده ریاضت که به هر دم

Чизе дигар аз ғайб бирав рӯй намояд

چیزی دگر از غیب بَرو روی نماید

Ҳар ҷо ки сабки рӯҳӣ ва озода наҳодӣ сет

هر جا که سبک روحی و آزاده نهادی ست

Зини пас чу гулу сарви сӯй боғ гароед

زین پس چو گل و سرو سوی باغ گراید

Шуд бандаи озодагӣии мейри ҷаҳони сарв

شد بنده آزادگیی میر جهان سرو

Ҳар рӯз аз он як сару гардани бФзоид

هر روز از آن یک سر و گردن بفزاید

Дарё чаҳ буд бо кафи родаш ки хасӣ чанд

دریا چه بود با کف رادش که خسی چند

Дар ҳол бигиранд ҳар ончаш ба каф ояд

در حال بگیرند هر آنچش به کف آید

эй онкигар аз фарти хилофи тўъдў ро

ای آنکه گر از فرط خلاف توعدو را

Дар ком равад шаҳд чу заҳраши бгзоид

در کام رود شهد چو زهرش بگزاید

Рой ту тавонад ки ба сари панҷаи қудрат

رای تو تواند که به سر پنجه قدرت

Ин на гиреҳ аз чанбар гардун бигушоед

این نه گره از چنبر گردون بگشاید

Чархи атласи худ дар раҳати андохт чу донист

چرخ اطلس خود در رهت انداخت چو دانست

Кон нест қабое ки ба болои ту шояд

کآن نیست قبایی که به بالای تو شاید

Айвони ту ҷое сет ки кайвон чу бибинад

ایوان تو جایی ست که کیوان چو ببیند

Аз фарти таҳайюри сарангушти бхоид

از فرط تحیّر سرانگشت بخاید

Гар рмҳи ту оғоз кунад дурусти дарозӣ

گر رمح تو آغاز کند درست درازی

На қуббаи чарх аз сар олам бирабоед

نُه قبّه چرخ از سر عالم برباید

Бо рои ту ҳафт ахтар ва бо қадари ту на чарх

با رای تو هفت اختر و با قدر تو نُه چرخ

Ин ҳеҷ бннмоид ва он ҳеҷ напояд

این هیچ بننماید و آن هیچ نپاید

Теғи Хизрат чун ки кунад роҳнамоӣ

تیغ خضرت چون که کند راهنمایی

Ҳар кас ки бидон раҳ баравад боз наёяд

هر کس که بدان ره برود باز نیاید

Гетии зи кафати ҷуст ҳар он чиз ки боист

گیتی ز کفت جست هر آن چیز که بایست

Коизд ба ту додааст ҳар он чиз ки бояд

کایزد به تو داده است هر آن چیز که باید

Ман мадҳи ҷуз аз баҳри ту ман баъд нагӯям

من مدح جز از بهر تو مِن بعد نگویم

Фарзанди алии ғайри алиро наситояд

فرزند علی غیر علی را نستاید

Дар мадҳи ту бо савти ҳазинҳои замирам

در مدح تو با صوت حزین های ضمیرم

Сҳбон ба мисли ҳамчу даро ҳарзаи даройад

سحبان به مثل همچو درا هرزه درآید

Аз ҳар чаҳ ҷаҳони муддати қадари ту фузуни бод

از هر چه جهان مدّت قدر تو فزون باد

Каз қоидаи чархи змн ҳеҷ наёяд

کز قاعده چرخ زمن هیچ نیاید