Дӯш чун хуршеди рахшонро завол омад падед
دوش چون خورشید رخشان را زوال آمد پدید
Барканори осмони шакл ҳилол омад падед
برکنار آسمان شکل هلال آمد پدید
Моҳи навро чун бидидам ҳар замонами нав ба нав
ماه نو را چون بدیدم هر زمانم نو به نو
Маънии борӣки равшан дар хаёл омад падед
معنی باریک روشن در خیال آمد پدید
Бо хирад гуфтам ки андари лаҷаи дарёии нил
با خرد گفتم که اندر لجّه دریای نیل
Аз ғароиби чашмаи об зулол омад падед
از غرایب چشمه آب زلال آمد پدید
Шуъла барқаст зи абри нилгуни пайдо шуда
شعله برق است ز ابر نیلگون پیدا شده
Чашма нураст каз тӣа зилол омад падед
چشمه نور است کز تیه ظلال آمد پدید
Гӯй бошад дар хами чавгон ва ин сӯрат ба акс
گوی باشد در خم چوگان و این صورت به عکس
Дар хами гӯии фалаки чавгон мисол омад падед
در خم گوی فلک چوگان مثال آمد پدید
Дос зарринаст кандар марғзор афтода аст
داس زرّین است کاندر مرغزار افتاده است
Лола зардаст каз нилӣ суфол омад падед
لاله زرد است کز نیلی سفال آمد پدید
ё магари мағриби нишемангоҳ анқо шуд каз ӯ
یا مگر مغرب نشیمنگاه عنقا شد کز او
Пеши чашми нозирони абрӯӣ зол омад падед
پیش چشم ناظران ابروی زال آمد پدید
Чун хиради ин чанд маънӣ кард аз ман истимоъ
چون خرد این چند معنی کرد از من استماع
Гуфт воҷиб шуд ҷавобат чун савол омад падед
گفت واجب شد جوابت چون سؤال آمد پدید
Дӯши хусрави ҳалқае дар гӯш гардун карда аст
دوش خسرو حلقه ای در گوش گردون کرده است
Зон фалакро ин ҳамаи ҷоҳ ва ҷалол омад падед
زان فلک را این همه جاه و جلال آمد پدید
Шоҳи одили шайхи абўосҳқ каз алқоб ӯ
شاه عادل شیخ ابواسحق کز القاب او
Малику дайну ҳасану давлатро ҷамол омад падед
ملک و دین و حسن و دولت را جمال آمد پدید
Хусрави гетии ситон каз навбаҳори адл ӯ
خسرو گیتی ستان کز نوبهار عدل او
Дар мизоҷи чорънср эътидол омад падед
در مزاج چارعنصر اعتدال آمد پدید
Ҷӯйбору боғи оламро зи лутфу халқ ӯ
جویبار و باغ عالم را ز لطف و خلق او
Об ҳайвон шуд равон , бод шимол омад падед
آب حیوان شد روان، باد شمال آمد پدید
Он ки чун қадараши фарози садри маснад такя зад
آن که چون قدرش فراز صدر مسند تکیه زد
Осмони он лаҳза дар саф нъол омад падед
آسمان آن لحظه در صفّ نعال آمد پدید
эй худованди ҷаҳон ! кандар замони давлатат
ای خداوند جهان! کاندر زمان دولتت
Дар ҷаҳони осори лутф зулҷалол омад падед
در جهان آثار لطف ذوالجلال آمد پدید
зи остонати ҳалқае бурданд бар қасри фалак
ز آستانت حلقه ای بردند بر قصر فلک
Гум шуд андари гӯши ҳафтум кўтўол омад падед
گم شد اندر گوش هفتم کوتوال آمد پدید
Дар муҳимоти мамолики солу моҳу рӯзу шаб
در مهمّات ممالک سال و ماه و روز و شب
Аз ту фармони вази замона амтсол омад падед
از تو فرمان وز زمانه امتثال آمد پدید
Бо камолат эътироф оварда бар нуқсони хеш
با کمالت اعتراف آورده بر نقصان خویش
Ақли кул каз ибтидои соҳиб камол омад падед
عقل کل کز ابتدا صاحب کمال آمد پدید
Номи дасти гавҳари афшони ту то бишунид баҳр
نام دست گوهر افشان تو تا بشنید بحر
Дар арақ шуд ғарқи баси каш инфеъол омад падед
در عرق شد غرق بس کش انفعال آمد پدید
Ҳар саҳари сар май наад бар остонати офтоб
هر سحر سر می نهد بر آستانت آفتاب
Ҳам зи ҳукми тести ковро ин маҷол омад падед
هم ز حکم تست کاو را این مجال آمد پدید
Мурғи нусрат каз ҳавои роятат пар ме занад
مرغ نصرت کز هوای رایتت پر می زند
Ҳам зи ройоти ту ӯро пар ва бол омад падед
هم ز رایات تو او را پرّ و بال آمد پدید
Хӯн душман мехӯрд теғат аз он софӣ дил аст
خون دشمن می خورد تیغت از آن صافی دل است
Зонка рӯзии вай аз ваҷҳ ҳалол омад падед
زانکه روزی وی از وجه حلال آمد پدید
Хсрўо дорам ба иқболи санояти хотирӣ
خسروا دارم به اقبال ثنایت خاطری
Каз вайам ҳар лаҳзаи сад ганҷ лӣол омад падед
کز وی ام هر لحظه صد گنج لئآل آمد پدید
Чун хиради маънии поку лафз ъзбм дид гуфт :
چون خرد معنی پاک و لفظ عذبم دید گفت:
Анварӣ шуд зиндау дигар камол омад падед
انوری شد زنده و دیگر کمال آمد پدید
Як ғазал аз гуфта ман барад бар гардуни малик
یک غزل از گفته من برد بر گردون ملک
Дар сафи рӯҳониюни сад гӯна ҳол омад падед
در صف روحانیون صد گونه حال آمد پدید
Ҳазрататрогар ба мадҳат кам мсдъ ме шавам
حضرتت را گر به مدحت کم مصدّع می شوم
То напиндорӣ ки дар табъам клол омад падед
تا نپنداری که در طبعم کلال آمد پدید
Лекин аз ашъори бади вази издиҳоми шоирон
لیکن از اشعار بد وز ازدحام شاعران
Ростӣ онаст каз шеърам малол омад падед
راستی آنست کز شعرم ملال آمد پدید
То набинад кас ки аз мағриб барояд офтоб
تا نبیند کس که از مغرب برآید آفتاب
То нагӯяд кас ки дар чарх ихтилол омад падед
تا نگوید کس که در چرخ اختلال آمد پدید
Сояи ?ут чун чарх бар фарқи ҷаҳони пояндаи бод
سایه ات چون چرخ بر فرق جهان پاینده باد
КоФтоби умри душманро завол омад падед
کآفتاب عمر دشمن را زوال آمد پدید