Насими ғолия соӣасту субҳи ғолияи бор

نسیم غالیه سای است و صبح غالیه بار

Куҷост соқӣу кӯи бодаи гӯи биё ва биор

کجاست ساقی و کو باده گو بیا و بیار

Ба базми давр ба гардиш даровар он хуршед

به بزم دور به گردش در آور آن خورشید

Ки мақта зулмотасту матлаъи анвор

که مقطع ظلمات است و مطلع انوار

Меӣ ки дар шаби торӣ ҷаҳон кунад равшан

میی که در شب تاری جهان کند روشن

Чунонкӣ аз шикани зулфи акси чеҳраи ёр

چنانکه از شکن زلف عکس چهره یار

Муфаттиҳ дар шодии рҳиқи лаъли осо

مفتّح در شادی رحیق لعل آسا

Муфарраҳи ҳамаи ғамҳо шароби нӯши гўор

مفرّح همه غمها شراب نوش گوار

Гарони муомилаи шари ниҳоди шӯрангез

گران معامله شر نهاد شورانگیز

Сабки муҳовираи талхи хуии ширини кор

سبک محاوره تلخ خوی شیرین کار

Чу ҳиҷри талхи валикин чу васли ҷон парвар

چو هجر تلخ ولیکن چو وصل جان پرور

Чу шавқи завқи Фзо ва чу айши ақли шикор

چو شوق ذوق فزا و چو عیش عقل شکار

Меӣ ки вақти сабӯҳӣ буд з рӯй сафо

میی که وقت صبوحی بود ز روی صفا

Чу офтоб дар он обгинаи даввор

چو آفتاب در آن آبگینه دوّار

Меӣ ки чун фиканд акси хеш бар гардун

میی که چون فکند عکس خویش بر گردون

Аён шавад ҳамаи атбоқи чархро асрор

عیان شود همه اطباق چرخ را اسرار

Меӣ ки бошад ва бар каф ба ёди маҷлиси шоҳ

میی که باشد و بر کف به یاد مجلس شاه

Ба ранги лаъли Бадахшону буии машки ттор

به رنگ لعل بدخشان و بوی مشک تتار

Ҷамоли чеҳраи иқболи шайхи абўосҳқ

جمال چهره اقبال شیخ ابواسحق

Ки мекунанд салотин ба бндгиши иқрор

که می کنند سلاطین به بندگیش اقرار

Сипеҳри рифъату хуршеди ройу анҷуми хайл

سپهر رفعت و خورشید رای و انجم خیل

Қазои нФозу қадари қудрату ҷаҳони миқдор

قضا نفاذ و قدر قدرت و جهان مقدار

Ғмоми табъу замини ҳаламу осмони шавкат

غمام طبع و زمین حلم و آسمان شوکت

Замонаи ҳукму фалаки қадару офтоби шиор

زمانه حکم و فلک قدر و آفتاب شعار

Чу кӣнаи душмани сӯз ва чу меҳри олами гир

چو کینه دشمن سوز و چو مهر عالم گیر

Чу бахти малики ситон ва чу чархи гетии дор

چو بخت ملک ستان و چو چرخ گیتی دار

Нишонае з дил ӯст баҳри гавҳари рез

نشانه ای ز دل اوست بحر گوهر ریز

Намӯнае з каф ӯст абри гавҳарбор

نمونه ای ز کف اوست ابر گوهربار

Аё сипеҳри ҷанобӣ ки ҳаст як нуқта

ایا سپهر جنابی که هست یک نقطه

Ба ҷанби қуббаи қудрати сипеҳри доираи вор

به جنب قبّه قدرت سپهر دایره وار

Фалак ба меҳр ту дорад ҳазор дили гармӣ

فلک به مهر تو دارد هزار دل گرمی

Ҷаҳон ба зот ту дорад ҳазор астзҳор

جهان به ذات تو دارد هزار استظهار

Ба назд бахшиши ту қатраро зи дарёи нанг

به نزد بخشش تو قطره را ز دریا ننگ

Ба ҷанби қадари ту хуршедро зи гардуни ор

به جنب قدر تو خورشید را ز گردون عار

Ба ҳар диёр ки амри ту оби оташи феъл

به هر دیار که امر تو آبْ آتش فعل

Ба ҳар тараф ки нФози ту хоки боди осор

به هر طرف که نفاذ تو خاک باد آثار

Туе гузидаи айёму ҳосили даврон

تویی گزیده ایّام و حاصل دوران

Туе хулосаи таквину зубдаи атвор

تویی خلاصه تکوین و زبده اطوار

зи канаи қадари ту қосир шудаи аўлўололбоб

ز کنه قدر تو قاصر شده اولوالالباب

Чу аз ашаъаи хури дидаи аўлўи алобсор

چو از اشعه خور دیده اولو الابصار

Зиҳии бисоти замонро ба калак дода низом

زهی بساط زمان را به کلک داده نظام

Зиҳии басити заминро ба теғ дода қарор

زهی بسیط زمین را به تیغ داده قرار

зи талъати ту ҷаҳони фол саъд ме гирад

ز طلعت تو جهان فال سعد می گیرد

Ба ҷои толеъи масъӯду ахтари мухтор

به جای طالع مسعود و اختر مختار

Дар он мақом ки лутфат шавад мҷоҳзи даҳр

در آن مقام که لطفت شود مجاهز دهر

Диҳад табиати дайро мизоҷи фасли баҳор

دهد طبیعت دی را مزاج فصل بهار

Сипеҳри тунди наёбади ҷамоли сафи нъол

سپهر تند نیابد جمال صف نعال

Дар он замон ки нишинӣ ба садри сафаи бор

در آن زمان که نشینی به صدر صفّه بار

Расед пояи қудрат ба он мақом ки чарх

رسید پایه قدرت به آن مقام که چرخ

Ба ҷанби поя ӯ чун яке буд зи ҳазор

به جنب پایه او چون یکی بود ز هزار

Ба хизмати ту камар бастаанд хираду бузург

به خدمت تو کمر بسته اند خُرد و بزرگ

Чунонкии кӯҳ ба саҳроу коҳ бар девор

چنانکه کوه به صحرا و کاه بر دیوار

Чаҳ ғам ки чарх шавад пасту ақли кули сармаст

چه غم که چرخ شود پست و عقل کل سرمست

Ки ҳиммати ту баландасту рои ту ҳушёр

که همّت تو بلند است و رای تو هشیار

Ҷаҳони ҷоҳи ту он тӯл ва арз ёфта аст

جهان جاه تو آن طول و عرض یافته است

Ки офариниши азуи қатрае буд зи баҳор

که آفرینش ازو قطره ای بود ز بحار

Нахусти рӯзи қазои ҳалу ақд бо ту кушод

نخست روز قضا حلّ و عقد با تو گشاد

Ки ман надорам бо кору бори олами кор

که من ندارم با کار و بار عالم کار

Ду ходиманд яке рӯмӣ ва дигар ҳиндӯ

دو خادمند یکی رومی و دگر هندو

Мулозим дар ту солу моҳу лайл ва наҳор

ملازم در تو سال و ماه و لیل و نهار

Нуҷумро зи тбдл ту кардае эмин

نجوم را ز تبدّل تو کرده ای ایمن

Сипеҳрро зи тағайюр ту додае зинҳор

سپهر را ز تغیّر تو داده ای زنهار

Аҷаб ки хасми туро дар нахоҳад афкандан

عجب که خصم تو را در نخواهد افکندن

Чунин ки ханҷари ту тез мекунад бозор

چنین که خنجر تو تیز می کند بازار

Дар ошёни ҷаҳони тоирии сети ҳиммати ту

در آشیان جهان طایری ست همّت تو

Чу донаи ҳафт фалакро гирифта дар минқор

چو دانه هفت فلک را گرفته در منقار

Арӯси ҷоҳи ту он дастгоҳ ёфта аст

عروس جاه تو آن دستگاه یافته است

Ки меҳраш оинаасту сипеҳри оинаи дор

که مهرش آینه است و سپهر آینه دار

Марои мдиҳу санои ту гуфтани аўлитр

مرا مدیح و ثنای تو گفتن اولیتر

Ки васфи ғамзаи ғаммозу турраи таррор

که وصف غمزه غمّاز و طرّه طرّار

Қазои нФозои пеш ту мекунам фарёд

قضا نفاذا پیش تو می کنم فریاد

зи дасти чархи ҷФокору даҳри мардуми хор

ز دست چرخ جفاکار و دهر مردم خوار

Замонаи фоиз дардасту ношири андӯҳ

زمانه فایض درد است و ناشر اندوه

Сипеҳри мътӣ ранҷасту мўлъи оз

سپهر معطی رنج است و مولع آز

зи хити асваду абиз ки он шаб ва рӯз аст

ز خیط اسود و ابیض که آن شب و روز است

Бибин ба гардани даврони қаллодаи идбор

ببین به گردن دوران قلاده ادبار

Замонаи шӯъбада бозасту тосу муҳра ӯ

زمانه شعبده باز است و طاس و مهره او

Сипеҳри ҳуққа ваашасту кавокиби сайёр

سپهر حقّه وش است و کواکب سیّار

Бидон қадар ки касе дидаро занад бар ҳам

بدان قدر که کسی دیده را زند بر هم

Ҳазор шӯъбада мухталиф кунад изҳор

هزار شعبده مختلف کند اظهار

Ба субҳ ва шом бибин саҳари чархро зи шафақ

به صبح و شام ببین سحر چرخ را ز شفق

Ки мавҷ мезанад аз хӯни дидаи аҳрор

که موج می زند از خون دیده احرار

Марост дар ғами он рӯзгори дун парвар

مراست در غم آن روزگار دون پرور

Дилии шикастаи тании хастаи хотирии аФгор

دلی شکسته تنی خسته خاطری افگار

Ҳазор бор буд бими он ба ҳар рӯзӣ

هزار بار بود بیم آن به هر روزی

Ки бандам аз ситами чарх бар миёни зуннор

که بندم از ستم چرخ بر میان زنّار

зи тангнои дилам бар фалак расад ҳар дам

ز تنگنای دلم بر فلک رسد هر دم

Навой нолаи зеру фиғону гиряи зор

نوای ناله زیر و فغان و گریه زار

Ба буии субҳи сафо ҳар шабӣ буд наздик

به بوی صبح صفا هر شبی بود نزدیک

Ки об дида бишӯяд сиёҳӣ аз шаби тор

که آب دیده بشوید سیاهی از شب تار

Сипеҳр май барад аз ҳад чаро ту тан зада Эй

سپهر می برد از حد چرا تو تن زده ای

Ба сӯй аҷз гароед таҳаммул бисёр

به سوی عجز گراید تحمّل بسیار

Ба оби теғи фурӯи шӯй аз замонаи Фтўр

به آب تیغ فرو شوی از زمانه فتور

Ба боди гурзи баровари зи рӯзгори дамор

به باد گرز برآور ز روزگار دمار

Сипеҳру даври замонро ба ҷой худ бинишон

سپهر و دور زمان را به جای خود بنشان

Ситорагонро ҳар як ба ҷой хеш бидор

ستارگان را هر یک به جای خویش بدار

Ману замонаи туро ҳар ду бандаем агар

من و زمانه تو را هر دو بنده ایم اگر

Замона бар ман мискин ҷафо кунад магузор

زمانه بر من مسکین جفا کند مگذار

Дар офтоб ҳаводис бсухт пайкари ман

در آفتاب حوادث بسوخت پیکر من

Ту офтобӣ ва аз бандаи сояи бози мадор

تو آفتابی و از بنده سایه باز مدار

Ҳамеша то ки ба фасли баҳор бар ҷӯшад

همیشه تا که به فصل بهار بر جوشد

Чу хӯни душмани ҷоҳи ту лола аз кҳсор

چو خون دشمن جاه تو لاله از کهسار

Чу лутфи ту наад банди рашк бар дили гул

چو لطف تو نهد بند رشک بر دل گل

Ҳазор бор наад бор бар дили ашҷор

هزار بار نهد بار بر دل اشجار

Ҷаҳони зи сабзаи намояди чунонкии пиндорӣ

جهان ز سبزه نماید چنانکه پنداری

Ки осмону замини ҳуққае сет аз зангор

که آسمان و زمین حقّه ای ست از زنگار

Бибандади абрбсии каллаҳои рангоранг

ببندد ابربسی کلّه های رنگارنگ

Ки мерасанд сӯии боғи лаъибатони баҳор

که می رسند سوی باغ لعبتان بهار

зи андалебу чаковак ба гӯш ҷон ояд

ز عندلیب و چکاوک به گوش جان آید

Навой ғулғулаи чангу лаҳни мўсиқор

نوای غلغله چنگ و لحن موسیقار

Даруни ҳиҷлаи зангор ҳар сипедаи дамӣ

درون حجله زنگار هر سپیده دمی

Арӯс гул шавад аз бонги булбулони бедор

عروس گل شود از بانگ بلبلان بیدار

зи файз меғ шавад теғи кӯҳи зангорӣ

ز فیض میغ شود تیغ کوه زنگاری

Басони теғ ки аз нам баровард зангор

بسان تیغ که از نم برآورد زنگار

Чу сарви гулшани бахтат ҳамеша бодои сабз

چو سرو گلشن بختت همیشه بادا سبز

Чу барги беди ҳасудат ба бод дода қарор

چو برگ بید حسودت به باد داده قرار

Мудоми маҷлисат аз хуррамӣ чу тарафи чаман

مدام مجلست از خرّمی چو طرف چمن

Ҳамеша базми ту аз рангу буи чун гулзор

همیشه بزم تو از رنگ و بوی چون گلزار

Адуати ҳамчуи бунафшаи кабӯди пӯшида

عدوّت همچو بنفشه کبود پوشیده

Ту ҳамчуи наргиси маст ва чу лолаи бода гусор

تو همچو نرگس مست و چو لاله باده گسار

Ба Комронӣу давлати бимони фаровони сол

به کامرانی و دولت بمان فراوان سال

зи умру малику ҷавонӣу ҷоҳи бархӯрдор

ز عمر و ملک و جوانی و جاه برخوردار

Фалаки мтобъи ту болғдўи волои сол

فلک متابع تو بِالغُدُوِّ وَالا صال

Зафари мулозими ту болъшии волобкор

ظفر ملازم تو بِالعَشِی والابکار