Дории ашрафи занӣ ки чун май баст

داری اشرف زنی که چون می بست

Бар камони ду абрӯӣ ӯ зиҳ

بر کمان دو ابروی او زه

Халқии андари хаёл ӯ бе хоб

خلقی اندر خیال او بی خواب

Олимӣ бар ҷамол ӯ вола

عالمی بر جمال او واله

Пушт . . . Неи фароху соқии гирд

پشت... نی فراخ و ساقی گرد

Ҳалқае тангу ҷуфтае фарбеҳ

حلقه ای تنگ و جفته ای فربه

Дӯш то субҳи пеши чокар буд

دوش تا صبح پیش چاکر بود

Ба сарангушт по нишастам ва даҳ

به سرانگشت پا نشستم و ده

Он чунон орзӯӣ . . . Ир кунад

آن چنان آرزوی... یر کند

Корзўӣ ғдо кунад ноқа

کآرزوی غدا کند ناقه

Ду се саги бача аз ту зоидаи сет

دو سه سگ بچّه از تو زاییده ست

Аввалин бача чун фиканд аз зиҳ

اوّلین بچّه چون فکند از زه

Хушк шуд сърии харӣ ки набӯд

خشک شد سعری خری که نبود

Он чунон гови риш дар сад даҳ

آن چنان گاو ریش در صد ده

Рукни дайни ончӣ аз наҷосати маҳз

رکن دین آنچه از نجاست محض

Гарме буд ва ин замон чу кара

گرمیی بود و این زمان چو کره

Дуюмин бача чун бзод аз ту

دومین بچّه چون بزاد از تو

Нозукӣ шуд ки ақли гуфтои зиҳ

نازکی شد که عقل گفتا زه

Симини бача чун бурун омад

سیُمین بچّه چون برون آمد

Ин яке равшанаст бар киу ма

این یکی روشن است بر که و مه

Дар ивази мўлно ӣ мискин ро

در عوض مولنا ی مسکین را

Малик аламут гуфт бисмии аллоҳ

ملک الموت گفت بسم اللّه

Ном эшон наҳодӣ инҳо ро

نام ایشان نهادی اینها را

Ҳамчуи себӣ ки хуонеи онро ба

همچو سیبی که خوانی آن را بِه

Худ ндонӣ ту ин қадар ки ҳануз

خود ندانی تو این قدر که هنوز

Хоки эшон зи хӯни инҳо ба

خاک ایشان ز خون اینها به

Навбати риҳлат туаст ин бор

نوبت رحلت تو است این بار

Хоҳ одина бошу хуаи шанбе

خواه آدینه باش و خوه شنبه

Ганда . . . си модарӣ ки дар роҳ аст

گنده... س مادری که در راه است

Ин якеро ту номи хеши буна

این یکی را تو نام خویش بنه