Он кас ки ба зулмати ду гесу

آن کس که به ظلمت دو گیسو

Хуршеди мунаввар аз раҳи афканд

خورشید منوّر از ره افکند

Бо мо суханӣ бигуфту дил ро

با ما سخنی بگفت و دل را

Аз мо брбўд ва дар чаҳ афканд

از ما بربود و در چَه افکند

Дидеми сар вафо надорад

دیدیم سر وفا ندارد

Гарчи сари турра бар маи афканд

گرچه سر طرّه بر مه افکند