Чун мурғи саҳар дар ғам гулзор бинолад

چون مرغ سحر در غم گلزار بنالد

Аз ғами дили девонаи ман зор бинолад

از غم دل دیوانه من زار بنالد

Ҳар кас ки ба гӯшаш бирасад нолаи зорам

هر کس که به گوشش برسد ناله زارم

Бар дарди ман сӯхта бисёр бинолад

بر درد من سوخته بسیار بنالد

Бар сӯзиши ман ҷони зан ва мард бисӯзад

بر سوزش من جان زن و مرد بسوزد

Вази нолаи зорам дар ва девор бинолад

وز ناله زارم در و دیوار بنالد

эй онкии зи дардат хабарӣ нест макун айб

ای آنکه ز دردت خبری نیست مکن عیب

Гар сӯхтае аз дил аФгор бинолад

گر سوخته ای از دل افگار بنالد

Гар хастае аз дард бинолад чаҳ тавон гуфт

گر خسته ای از درد بنالد چه توان گفت

Айбӣ натавон кард чу бемор бинолад

عیبی نتوان کرد چو بیمار بنالد

Аз ё раби сӯфӣ ки ба солус занад ба

از یا رب صوفی که به سالوس زند به

Риндӣ ки ба сӯз аз дар хумор бинолад

رندی که به سوز از در خمّار بنالد

Он дӯст махонед ки аз дӯсти бигардад

آن دوست مخوانید که از دوست بگردد

Ва он ёр махонед ки аз ёр бинолад

و آن یار مخوانید که از یار بنالد

Рӯзяш халосӣ бинмоӣанд ки то чанд

روزیش خلاصی بنمایند که تا چند

Андари қафаси он мурғ гирифтор бинолад

اندر قفس آن مرغ گرفتار بنالد

Ҳар шаб чу ҷалол аз ғами он ғамза чаҳ нолӣ ?

هر شب چو جلال از غم آن غمزه چه نالی؟

Ҳар кас ки хӯрд тир ба ночор бинолад

هر کس که خورد تیر به ناچار بنالد