Агар насими сабои зулф ӯ барафшонад

اگر نسیم صبا زلف او برافشاند

Ҳазор ҷони муқайяди з банд барраанд

هزار جان مقیّد ز بند برهاند

Маниши бубинам ва аз даври рухи нуҳум бар хок

منش ببینم و از دور رخ نهم بر خاک

Маро бибинад ва аз давр рух бигардонад

مرا ببیند و از دور رخ بگرداند

Қади хамидаи худро ҳаме кунам саҷда

قد خمیده خود را همی کنم سجده

Аз он ҷиҳат ки ба абрӯӣ дӯст ме монад

از آن جهت که به ابروی دوست می ماند

Агар муроди ту ҷонаст кори ҷон саҳл аст

اگر مراد تو جان است کار جان سهل است

Чаҳ ҳоҷатаст ки чашмат ба зӯр бастанд

چه حاجت است که چشمت به زور بستاند

зи зулфи хеш насимӣ фирист ошиқ ро

ز زلف خویش نسیمی فرست عاشق را

Ки беҳадис ба буии ту ҷон барафшонад

که بی حدیث به بوی تو جان برافشاند

Бисоз чораи бечорагони худ имрӯз

بساز چاره بیچارگان خود امروز

Ки кори ваъдаи фардо касе наме донад

که کار وعده فردا کسی نمی داند

Хаёли лаъли ту дар дил наҳуфта натавон дошт

خیال لعل تو در دل نهفته نتوان داشت

Ки обгинаи куҷо ранг ме бапушанд

که آبگینه کجا رنگ می بپوشاند

з рӯй дӯсти сабурӣ наметавонам кард

ز روی دوست صبوری نمی توانم کرد

Чаро ки ташнаи сабурии зи оби натавонад

چرا که تشنه صبوری ز آب نتواند

Кунун ки кори ман хаста аз даво бигузашт

کنون که کار من خسته از دوا بگذشت

Бигӯ табиби маро то қадам наранҷоанд

بگو طبیب مرا تا قدم نرنجاند

Ҷалол агар нафасии пеш бахт биншинад

جلال اگر نفسی پیش بخت بنشیند

Басии гуноҳ ки бар бахт хеш бинишонад

بسی گناه که بر بخت خویش بنشاند