эй ҷабинати моҳу рӯяти офтоб

ای جبینت ماه و رویت آفتاب

намефитад бар хоки Кувайти офтоб

می فتد بر خاک کویت آفتاب

Гирд олам ҳаст саргардон чу ман

گرد عالم هست سرگردان چو من

Рӯзу шаб дар ҷусту ҷӯяти офтоб

روز و شب در جست و جویت آفتاب

Фитна меёбад зи мӯяти рӯзгор

فتنه می یابد ز مویت روزگار

Нур мегирад зи рӯяти офтоб

نور می گیرد ز رویت آفتاب

Рӯз бар мо тира ва шаб шуд дароз

روز بر ما تیره و شب شد دراز

То ниҳон шуд зери мӯяти офтоб

تا نهان شد زیر مویت آفتاب

Рӯзу шаб май сӯзад ва ҷон ме диҳад

روز و شب می سوزد و جان می دهد

Ҳамчуи шамъ аз орзӯяти офтоб

همچو شمع از آرزویت آفتاب

Кас набошад марди майдонат ки ҳаст

کس نباشد مرد میدانت که هست

Анбарин чавгону гӯяти офтоб

عنبرین چوگان و گویت آفتاب

Май рӯй вази давр монанди ҷалол

می روی وز دور مانند جلال

Чашм медорад ба сӯяти офтоб

چشم می دارد به سویت آفتاب